

D1831

ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་འབྲོ་དགེ་བསྙེན་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ།།[་]@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། པཉྩ་ཀྲ་མ་མ་ཏི་ཊཱི་ཀཱ་ཙནྡྲ་པྲ་བྷ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། རིམ་པ་ལྔ་པའི་དགོངས་འགྲེལ་ཟླ་བའི་འོད་ཟེར་ཞེས་བྱ་བ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།།དགྲོལ་དཀའ་སྙིང་གི་མདུད་གདུང་གཅད་བྱའི་ཕྱིར། །ཐུབ་དབང་སྲས་དེའི་གཉིས་མེད་བདུད་རྩིའི་མཆོག་།གསུང་གི་ཐིགས་པས་འགྲོ་རྣམས་རེག་བྱའི་ཕྱིར། །སྐལ་ལྡན་འཇིགས་མེད་བདག་གིས་འབད་པར་བྱ། །འདིར་དཔལ་ལྡན་འཕགས་པ་ཀླུ་ སྒྲུབ་ཀྱིས་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྟོགས་ཏེ།ཐུགས་བརྩེ་བས་དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བཞེད་པས་རིམ་པ་ལྔའི་དོན་ཇི་ལྟ་བར་གྲུབ་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་ སེམས་དཔལ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།འདིར་རིམ་པ་དང་པོ་ལུས་རྣམ་པར་དབེན་པ་བསྟན་ནས་གཉིས་པས་ངག་གི་དབེན་པ་སྟེ། སེམས་དབེན་ཙམ་གྱི་དོན་དུའོ། །སེམས་ཀྱི་དབེན་པ་ཙམ་ཉིད་ནི་རིམ་པ་གཉིས་པ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་དོ་ ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ།།གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་དག་གིས་ནི་སེམས་དབེན་ནོ། །ལྔ་པས་བདེན་པ་གཉིས་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་མཐར་ཐུག་སེམས་རྣམ་པར་དབེན་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ནང་དུ་གཏོགས་པས་ལུས་དང་ངག་རྣམ་པར་དབེན་པ་ཡང་ ངོ་།།གང་གི་ཕྱིར་ལུས་མཐར་ཐུག་པ་ལས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་གཉིས་སོ། །ངག་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་སྟེ། གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པར་ལོངས་སྐུ་ནི་ངག་གི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུས་དང་ངག་འདི་དག་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་ སྣང་བ་ཙམ་སྟེ།སེམས་ལུས་ལྟ་བུ་དང་། སེམས་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་ལྟ་བུར་སྐྱེད་ཅིག་ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཀྱང་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཅན་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་སྟོབས་དང་མ་འདྲེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་རང་བཞིན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་ཡིན་ལ། རང་ བཞིན་མེད་པས་དོན་དམ་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ།།འདི་ཉིད་སྒྲུབ་པ་པོ་དབང་པོ་རབ་ཀྱིས་བསྒོམ་པ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
由大译师卓·格年钦波·谢绕尊珠校对翻译并最终确定。
梵文为：Pañcakrama-maṭīkā-candraprabhā-nāma
藏文为：次第五之密意释月光明论
顶礼金刚萨埵！
为解难解心结缚，
佛子无二甘露上，
语滴触及诸众生，
具缘无畏我勤作。
在此，具德圣者龙树依随吉祥密集等续，如其次第证得双运三摩地。由于大悲心欲宣说此义，故对如实成就五次第之所修本尊世尊金刚萨埵作礼，即"三界"等文。
此中，宣说第一次第身清净后，第二次第为语清净，为心清净之义。仅心清净即称为第二次第，如是所说故。第三、第四以世俗、胜义自性即是心清净。第五由二谛无别故为究竟心清净。由摄于其中故，身语清净亦然。
因为究竟身成就报身、化身二者。语即是报身，因密乘中安立报身为语之本性故。此等身语亦唯是心的显现，如说"生起如身之心，如语之心"故。心亦具大乐自性，具神通、力、不共等功德之自性是世俗谛，无自性故亦是胜义谛，即为双运。此即利根修行者所修。

 །ཆུང་ངུ་ནི་རིམ་པ་དང་པོས་ཇི་ལྟ་བར་ལྷའི་སྐུར་བསྒོམ་པའི་བདག་ཉིད་རིམ་གྱིས་སམ། ཅིག་ཅར་དུ་འོད་གསལ་དུ་རབ་ཏུ་འཇུག་ཅིང་ལྡང་བ་དང་། རྡོ་རྗེའི་ བཟླས་པ་དང་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུས་ངག་གི་བཟླས་པ་ཡང་གོམས་པར་བྱའོ།།འདི་གཉིས་ཀའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པའི་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་ནི་རིམ་པ་གཉིས་པས་རྒྱས་པར་བསྟན་ཏོ། །བློ་གྲོས་འབྲིང་གིས་ནི་སྐད་ཅིག་ཡེ་ཤེས་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་རྫོགས་པ་ཞེས་ བརྗོད་དོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྐད་ཅིག་གིས་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་ལྷའི་སྐུར་བཤད་པའི་བདག་ཉིད་རིམ་མམ། ཅིག་ཅར་དུ་འོད་གསལ་དུ་འཇུག་ཅིང་ལྡང་བའོ། །དེ་ནི་དང་པོར་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་མིང་ཅན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་གཉིས་པ་ གསུམ་པ་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ།།དེའི་རྗེས་སུ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དང་ཐ་མི་དད་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམ་པ་ཁོ་ནས་མི་ནུས་པས་ཐ་དད་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་པའི་རང་བཞིན་མེད་པར་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་དང་། བདེན་པ་གཉིས་ཐ་དད་ པའི་ཚུལ་གྱིས་ལྡང་བའི་ཕྱིར་སློབ་པའོ།།ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པ་ནི་དོན་དམ་པ་སྟེ་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པར་འོད་གསལ་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན་གྱི། དེ་ཐ་དད་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ཐ་མི་དད་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམ་པ་ཁོ་ནས་ བསྒྲིབ་པ་གློ་བུར་བའི་ཚོགས་མ་ལུས་པ་ཟད་པར་འགྱུར་བས་འོད་གསལ་གྱི་ཆ་འབད་པར་བསྒོམ་པར་བྱ་བར་ཤེས་ནས་རིམ་པ་བཞི་པ་དང་རིམ་པ་དང་པོ་ལ་སློབ་པའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དབང་པོ་རབ་ཀྱིས་ལྷ་རྣམས་བསྒོམ་པ་དང་། རབ་ཏུ་འཇུག་ཅིང་ལྡང་བ་དང་། བཟླས་པ་བཞག་ ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆ་ལ་འབད་དེ་བསྒོམས་པས།ཅིག་ཅར་སྐད་ཅིག་རྫོགས་པ་ལྷའི་སྐུ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་བསྒོམ་པའོ། །དེ་ལྟར་འདི་རྣམས་གང་ཟག་ཐ་དད་ཀྱི་རིམ་པ་ལྔ་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ནི་གང་ཟག་གཅིག་ཁོ་ན་དང་པོར་ཆུང་ངུ་ཡིན་པས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་བསྒོམ་པ་སྔོན་དུ་ འགྲོ་བས་འོད་གསལ་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་ཅིང་ལྡང་བ་དང་།བཟླས་པའི་རིམ་པ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་གོམས་པར་བྱས་ནས་དེའི་བློ་གྲོས་འབྲིང་དུ་གྱུར་ཏེ་སྐད་ཅིག་གིས་ལྷའི་སྐུར་འཆར་བ་དེ་རིམ་པ་གསུམ་པ་དང་བཞི་པས་རབ་ཏུ་འཇུག་ཅིང་ལྡང་བའོ། །དེ་གོམས་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་ལས་ཟུང་དུ་ འཇུག་པ་ལྷའི་སྐུར་ལྡང་བ་ཉིད་རིམ་པ་ལྔ་པས་སོ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་གཞག་པ་གཉིས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
下等者如第一次第所修天身之自性，渐次或顿时入住光明而起，并应熟习金刚念诵及下下等之语念诵。依此二者所说之金刚念诵，于第二次第广说。中等智者即称为刹那圆满智慧瑜伽，如是所说故。
以刹那幻性天身之自性，渐次或顿时入住光明而起。彼即初加持名称世俗谛报身第二第三修习而入。其后应修与世俗谛无别。然仅修真如不能成就，故如差别安立无自性而入，以二谛差别方式而起故学。
世俗本性无自性即是胜义，自性清净说为光明，彼非有别故应修无别。然唯修真如能尽除一切客尘障碍，知应精进修习光明分已，修学第四次第及第一次第。正因如此，利根者修诸尊及入住出起与念诵，精进修空性分已，顿时刹那圆满天身双运相续而修。如是此等是不同补特伽罗之五次第。
有谓唯一补特伽罗初为下等，以生起次第修习为前行，入住光明而起，以念诵第一二次第熟习已，彼成中等智，以刹那现起天身，以第三四次第入住而起。由彼极为熟习，以第五次第成就天身双运而起，此为第二安立。

།གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པར་སྐུ་བཞིའི་བདག་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། དེ་ལ་ཁམས་གསུམ་པའི་སྤྱོད་པ་ལས་གྲོལ་ཞེས་པ་ནི་འདོད་པ་དང་། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ཁམས་གསུམ་པ་སྟེ། དེ་དག་གི་སྤྱོད་པ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་སྒྲོ་བཏགས་ཤིང་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་གྱི་ཁོངས སུ་བསྡུ་བའོ།།དེ་ལས་གྲོལ་བ་ནི་རྟེན་ཡོངས་སུ་གྱུར་པས་རྣམ་པར་བྱང་བ་མཚན་མ་མེད་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །མཁའ་དང་མཉམ་གྱུར་ནི་འདྲ་བར་རྟོགས་པ་སྟེ། འདུས་མ་བྱས་པ་དང་རྟག་པ་དང་འགྱུར་བ་མེད་པ་དང་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་ དག་པ་དང་།རོ་གཅིག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བའོ། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་འདུས་བྱས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་དོན་དམ་པ་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །དེ་བས་ན་འདི་རྟག་ཏུ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ། དག་ཅིང་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བའོ། །ཞི་བ་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའོ། །དབེན་པ་ནི་དེ་གཉི་གའི་བག་ལ་ཉལ་བཅོམ་པའོ། །དེ་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ཟད་པའི་རྣམ་པར་བྱང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི ཚོགས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའི་ཕྱིར་མཆོག་ཏུ་དགེ་བའི་རང་བཞིན་ནོ།།དེ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྟོགས་པ་ལས་རྟོགས་པ་འདི་བླ་ན་མེད་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པ་ཉིད་ཡུལ་ཏེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཁོ་ནའོ། ། ཇི་ལྟར་ནས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཞེ་ན་གསུངས་པ་རྟོགས་དཀའ་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྟག་པར་དཀའ་བ་ནི་བག་ལ་ཉལ་བ་དང་བཅས་པའི་སྒོམ་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཡང་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །བརྟག་པར་དཀའ་བའི་རང་བཞིན ཞེས་བསྟོད་པའི་ཕྱིར་རོ།།བདག་གཞན་རབ་ཕན་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་དོ། །དབེན་པ་ལས་ནི་ཐ་མི་དད། །དབེན་པ་གང་ཕྱིར་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་ལོངས་སྐུའི་རང་བཞིན་དང་གཞན་གྱི་བླ་ན་མེད་པ་ཆོས་ཀྱི་བདུད་རྩིའི་རོ་ལ་དགའ་བས་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
于二者中，双运自性之世尊金刚持，于密咒乘中应修成四身自性，正因如此而顶礼彼。其中"解脱三界行"者，欲界、色界、无色界诸有情即是三界，彼等之行为是所取能取之增益及趣入等，摄于三种烦恼中。从彼解脱即是依止圆满转变而成清净无相法身。
等同虚空者，谓证悟相同，即无为、常住、无变、离形色等相，自性清净、一味等相同。一切蕴等诸法缘起有为世俗谛之本性即是胜义无自性。是故此说常遍一切。清净即离烦恼障。寂静即断所知障。远离即摧破彼二种随眠。如是烦恼等一切违品尽净等功德圆满究竟故为最胜善性。
此较声闻、缘觉、菩萨之证悟更为无上。正因如此，瑜伽师即是境，唯诸正等觉佛陀。若问何以非十地自在者之境？答：难证，以一切相未现前故。难观察即是具随眠之修习任运成就亦非其境。赞为难观察自性故。
"利己利他"即是法身。如说："不异于远离，以远离为所欲"故，是报身自性，以他无上法甘露味欢喜受用故。

 །བདག་དང་ གཞན་ལ་ཕན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཆེན་པོའི་རྟེན་གྱུར་ཞེས་ཀྱང་བསྟོད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཁྱབ་ཅིང་དེ་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་ངོ་བོ་སྟེ། མཐར་ཐུག་པ་མེད་པར་ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་རེ་རེ་ལ་སྤྲུལ་པའི་སྐུས་ཁྱབ་པའོ། །ཕྲིན་ལས་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་ ཁྱབ་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད།།ཅེས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ལས་གསུངས་སོ། །མཚན་མ་མེད་པ་ནི་ཡོད་མེད་དང་། གཟུང་འཛིན་དང་རྟག་ཆད་དང་། ཐ་དད་པ་དང་། གཅིག་ལ་སོགས་པ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་བྱེ་བྲག་ནི་མཚན་མ་སྟེ། དེ་དང་བྲལ་བ་རང་བཞིན་མེད་ཅིང་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་ བའོ།།རྒྱལ་བའི་བདེ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་དང་ཐ་དད་མེད་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུའོ། །དེ་བས་ན་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་གྱིས་མཉམ་མེད་ཀྱང་ཡིན་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མཉམ་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ཡོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་པ་རྣམས་ཉམས་པས་མི་རྟོག་པ་དང་བདེན་ པ་གཉིས་དང་རོ་གཅིག་པ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་སྐུ་ཡིན་པས་མི་རྟོག་སྐུ་གཅིག་ཡིན་ནོ།།རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་འདིར་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་རོ་གཅིག་པའི་ལོངས་སྐུ་ཡང་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་སྤྲུལ་པས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་གོ། །སྐུ་གསུམ་པོ་དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ སྟེ།དེ་རང་བཞིན་མེད་པ་ནི་འོད་གསལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ། །དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་དོན་སྒྲོན་གསལ་དུ་བྲིས་པ་ནི། སྐུ་གསུམ་དག་ནི་ཐ་དད་པར། །སྐྱོབ་པ་ཡིས་ནི་ཡང་དག་བསྟན། །རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །རྣམ་གཅིག་ཏུ་ནི་ གྱུར་པའང་ཡིན།།གང་ཞིག་སངས་རྒྱས་སྐུ་མཚན་ཉིད། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་གསུངས་པ་ཡིན། །དེ་ཉིད་རྫོགས་པར་སྦྱོར་གྱུར་པས། །འོད་གསལ་བས་ནི་རྣམ་དག་འགྱུར། །ཚིག་གི་ལམ་གྱི་ཡུལ་འདི་ཉིད། །གཙོ་བོ་ཡེ་ཤེས་སྐུ་རང་བཞིན། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། ། འཇའ་ཚོན་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བདེན་པ་གཉིས་ནི་བདག་གཅིག་པ་ཉིད་དོ། །ལྡོག་པའི་དབྱེ་བས་སྐུ་བཞིར་རྣམ་པར་གཞག་གོ། །ལ་ལར་ནི་སྐུ་ལྔ་སྟེ། གདུལ་བྱའི་ཁྱད་པར་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་སྐུ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ནས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
亦赞为"利己利他圆满大依止"故。遍及即是化身之本性，无有穷尽地以化身遍及三界一一有情。如《现观庄严论》中说："事业遍及故，说佛亦遍及。"
无相即离有无、所取能取、常断、差别、一等增益之相，离彼即无自性离戏论。佛陀之乐即法身与俱生乐无别之大乐身。是故以大乐方式无等，亦于空性平等。由灭有等诸分别故无分别，与二谛一味双运身故为无分别一身。
于此金刚乘中，与大乐一味之报身亦由福智资粮所化而立为化身。此三身亦是世俗谛，彼无自性即是光明法身胜义谛。如是世尊所说之义于《灯明论》中写道：
"三身各差别，救主善宣说，
圆满次第修，亦成为一性。
诸佛身相好，说为世俗谛，
由修圆满故，光明得清净。
言语道此境，主尊智身性，
为利诸有情，如虹而显现。"
是故二谛即是一性。由返体分而立四身。有处说五身，为摄受所化之差别故，遍观双运身故。

 །གང འདིས་སྤྲུལ་པས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དེ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་ཐ་མི་དད་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཙམ་ཡིན་པས་ལོངས་སྐུ་མ་གཏོགས་པ་སྐུ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་གོ།།ལ་ལར་ནི་གདུལ་བྱ་འགའ་ཞིག་ལ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དོན་དམ་པའི་སྐུ་གཅིག་པུར་ བསྟན་ཏོ།།དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་གྱིས་བསྟོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཕྱག་བྱས་ནས། འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་པས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་པར་བརྩམས་ཏེ། དཔལ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དྲང་བ་དང་ངེས་པའི་དོན་དང་། དགོངས་པའི་བཤད་པ་དང་། དགོངས་ པ་མ་ཡིན་པ་དང་།སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་དང་། ཇི་བཞིན་མ་ཡིན་པ་སྟེ། མཐའ་རྣམ་པ་དྲུག་གོ། །སྙིང་པོའི་དོན་ཅན་གྱི་གཞུང་རྣམས་བསྡུས་པ་ནི་པཎྜི་ཏ་སྟེ་དེ་ཉུང་བ་ཡིན་པས་པཎྜི་ཏའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་པས། རྣམ་པར་རྟོག་ པ་རྣམས་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་རྣམས་ནི་རྣམ་རྟོག་བག་ཆགས་ཡིན་ལ།སེམས་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པས་ཉེས་པ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་རང་བཞིན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་པར་ ཞུགས་ཏེ།རྒྱུད་ནི་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །འདིས་ནི་སྙིང་པོ་བསྡུས་པའི་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་འདིའི་བརྗོད་བྱ་དང་། དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་དགོས་པ་དང་། དགོས་པའི་དགོས་པ་ནི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་བྱང་བ་ དང་།དེའི་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་རྟོགས་པར་བསྟན་པའོ། །དེས་ནི་བྱང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པ་དང་སྤྲོས་པ་མེད་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་རྣམས་སྤྱོད་ཅིང་བདེ་བས་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདོད་པ་ལྔ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རྡོ་རྗེའི་ ཐེག་པ་འདིར་སྡོམ་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པའོ།།མི་ཕྱེད་པ་ནི་བསྒོམས་པ་ལས་མི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དག་གིས་སོ། །སྟོང་པ་དང་རོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་འདིའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ཡིན་པས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
由此化身亦是空性与大悲无别、具大乐之心的显现而已，故除报身外立为三身自性。有处对某些所化众生唯说化身为胜义身。
以如是自性赞叹为前行而作礼拜后，因是入门支分，开始解说所说等，即"吉祥"等。了义不了义、密意解说、非密意、如言、非如言，共六边。摄集精要义之论典即为智者，因其简要故为智者。
菩萨之烦恼即是分别，分别及分别习气即是分别习气，令心烦恼故为过失，即贪等烦恼障与所知障之自性。瑜伽即方便智慧双运，续即所应宣说，故一切续皆是果性。此摄集精要一切成就之瑜伽续之所诠及宣说彼之必要，必要之必要即是净除二障，及宣说证悟彼果之续。
为净除故，应以安乐修习瑜伽续之有戏论、无戏论、极无戏论诸行，如说"五欲"等。于此金刚乘中，三昧即是金刚萨埵三昧。不坏即由修习，非善知识等。由空性一味故，此身语意为金刚，故为身语意金刚即金刚持。

 །ཞེ་སྡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འདིར་སྒྲུབ་ པ་པོས་དང་པོར་སྙིང་གར་ཉི་མ་ལ་གནས་པའི་ས་བོན་ཧཱུཾ་གི་འོད་ཟེར་དེ་དག་གིས་འོག་མིན་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་ས་བོན་དང་བཅས་པའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་སྤྱན་དྲངས་ལ་མདུན་གྱི་ནམ་མཁའ་ལ་བལྟས་ཏེ།ས་བོན་ལས་བྱུང་བའི་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་དང་། གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སོགས་པས་ཡང་དག་ པར་མཆོད་དེ།སྡིག་པ་བཤགས་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་བསྒོམས་ལ་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་སྣ་ཚོགས་པདྨ་ལ་གནས་པའི་ཡི་གེ་ཨཱཿལས་བྱུང་བའི་ཉི་མ་ལ་བྷྲཱུཾ་སེར་པོ་ལས་བྱུང་བའི་འཁོར་ལོ་སེར་པོ་རྩིབས་བཅུ་པ་གཡས་སྐོར་དུ་འཁོར་བར་བསམས་ཏེ། དེའི་ལྟེ་བར་ བདག་ཉིད་སྐད་ཅིག་གིས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྐུ་མདོག་དཀར་པོ་ཞལ་གསུམ་ཕྱག་དྲུག་པ་རང་སྣང་གི་ཤེས་རབ་མ་དང་ལྡན་པ།དང་པོའི་མགོན་པོ་འོག་ནས་འཆད་པའི་ཕྱག་མཚན་ཅན་དུ་མོས་ནས། རང་གི་སྙིང་གའི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཀྱིས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྱན་ དྲངས་ལ།ཁའམ་དག་པའི་སྒོ་ནས་རབ་ཏུ་ཞུགས་ཏེ། རྡོ་རྗེའི་ལམ་ནས་འཐོན་ནས། །ལྷ་མོའི་པདྨར་བཛྲ་དྷྲྀ་ཀ་དང་། ཧཱུཾ་བཅུའི་ཚུལ་དུ་སྤྲོས་ཏེ། ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེས་གཙོ་མཛད་པའི་ཁྲོ་བོ་གཞུག་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྷ་མོ་རྣམས་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ སྟེ།སྤྱན་དྲངས་ནས་དབང་བསྐུར་ལ་རྒྱས་བཏབ་པར་བསམ་པར་བྱའོ། །འདིར་སྟོང་པ་དང་སྙིང་རྗེའི་རང་བཞིན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དང་མི་བསྐྱོད་པ་གཉིས་ཐ་མི་དད་ཀྱང་གཞན་དོན་བྱེད་པའི་གཙོ་བོ་སྙིང་རྗེ་ཡིན་པས་འདིར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོ་ནི་མི་བསྐྱོད་པའོ། །དེ་ཡང་སྟོང་ པ་ཉིད་ལ་དབང་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་རྒྱས་བཏབ་པའོ།།གང་གི་ཚེ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་མི་བསྐྱོད་པས་རྒྱས་བཏབ་བའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་གཙོ་བོ་ཡིན་ན་ཡང་ངོ་། །དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ལྔའི་རལ་པའི་ཐོར་ཚུགས་ལ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་བདག་པོར་བསྒོམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲོན་གསལ་དུ་ལུགས་གཞན་གསུངས་པའོ།།ལྷ་རྣམས་ལ་རང་རང་གི་རིགས་ཀྱི་བདག་པོས་རྒྱས་བཏབ་པ་ནི་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཕྲེང་བ་ལས་གསལ་ལོ། །འདིར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་ བོ་ཉིད་ཡུམ་དང་བཅས་པའོ།།འདི་ཙམ་གྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་པོ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་གཉིས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
"瞋恚"等者，此中修行者先观想心间日轮上种子字吽之光芒，由彼光明从色究竟天迎请具种子之金刚持坛城，观于前方虚空中。以从种子所生之花等及色金刚女等作真实供养，从忏悔罪业等乃至修空性。观想从心生起杂色莲花上，字阿所生日轮上，黄色部轮从黄色布隆字所生，具十辐右旋转动。
于其中央刹那观想自身为金刚萨埵，身色白色，三面六臂，具自显智慧母，初主尊具下文所说手印。以自心种子光明迎请将说之坛城，从口或净门入，从金刚道出，于天女莲花中以金刚持及十吽之方式放射，应以心金刚为主之忿怒尊入住。
祈请如来等及诸天女，观想迎请后灌顶印封。此中虽空性与大悲自性之金刚萨埵与不动佛无别，然利他之主为大悲，故此坛城主尊为不动佛。彼亦由于于空性自在而作利他故由金刚萨埵印封。
若时金刚萨埵为主尊时，则由不动佛印封。如是毗卢遮那等任一如来为主尊时亦然。于五如来发髻上修金刚持为主尊者，是《灯明论》中所说他规。诸尊各由各自部主印封者，于《圆满瑜伽鬘》中明说。此中坛城主尊即具佛母。如是即为第二坛城王胜三摩地。

 །སྣའི་རྩེ་མོར་ནི་མིའི་སྣ་སྟེ། དེ་ལ་ཡུངས་འབྲུ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་གཡོ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཡུངས་འབྲུའི་ཚད་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཡོ་བ་ནི་ལྷའི་ འཁོར་ལོའོ།།མི་གཡོ་བ་ནི་གཞལ་ཡས་ཁང་ངོ་། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གནས་ནི་རྒྱུའོ། །མཆོག་ནི་འཇའ་ཚོན་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་སོ། །གསང་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱིས་བརྟགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་ཞེན་པ་རྣམ་པ་ལ་བསྟན་པར་མི་རུང་བའོ། །ཤེས་པས་བརྟགས་པ་ནི་ཤེས་པ་ ཉིད་དུ་བསམ་པ་སྟེ་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།གཉིས་པ་ཕྲ་བའི་རྣལ་འབྱོར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ལྔ་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་རིགས་ལྔའི་ཁ་དོག་གང་ཡང་རུང་བའོ། །རིན་ཆེན་ཞེས་པ་ནི་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུ་དགོས་འདོད་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་གི་ལྷའི་གཙོ་ བོ་ཕྱག་མཚན་གཡས་པའི་དང་པོར་བཤད་པས་སོ།།སྣ་ནི་སྣའི་དབང་པོ་སྟེ་རིན་ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་བརྟན་པར་གྱུར་ན་ཕྱག་མཚན་དང་དེས་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་བརྟན་པ་དང་གཡོ་བ་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚོགས་གཞན་དོན་དུ་སྤྲོ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །རང་ གི་འོད་ཟེར་འབར་བ་དང་མཉམ་པའི་འོད་ཟེར་གང་ཡིན་པ་དེ་སངས་རྒྱས་གང་ལ་ཡོད་པའོ།།ད་ནི་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། སློང་མོ་ཞེས་བྱ་བའི་དྲང་དོན་ནི་གོ་སླའོ། །ངེས་པའི་དོན་ནི་གང་ལ་ཡི་གེ་ཐ་དད་པར་ཡོད་པ་དེ་ནི་བྷི་ཀྵ་སྟེ། བརྗོད་པར་བྱ་བའི་སྔགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ ཅན་ནོ།།དེ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པས་བཟླས་པར་མི་བྱའོ། །གལ་ཏེ་བཟླས་ན་དེའི་ཚེ་དེ་ལ་ཆགས་པར་མི་བྱའོ། །སྔགས་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་སྟེ། འཆད་པར་འགྱུར་བའི་རིམ་པས་བཟླས་སོ། །ཡན་ལག་ཉམས་པ་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཐ་མི་དད་པའོ། །ངག་གི་བཟླས་པ་བཤད་པ་ནི་ བརྗོད་ནས་ཞེས་བྱའོ།།རྡོ་རྗེ་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་ཏེ། ལྷག་པའི་ལྷ་སྤྲོ་ཞིང་ངག་ཏུ་བཟླས་སོ། །བཟླས་པའི་རྗེས་ལ་སྤྲོས་པའི་ལྷ་རྣམས་རང་ལ་བསྡུའོ། །དོན་དམ་ནི་མཆོག་གི་ཞི་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེའི་ཆེད་དུའོ། །སྒྲོན་མ་གསལ་བར་དོན་གཞན་དུ་བཤད་པ་ནི་ ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཞན་གྱི་སྟེ།འཕགས་པས་གསུངས་པའི་ངག་གི་བཟླས་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞུག་པར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་རིམ་མམ་ཅིག་ཅར་གྱིས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
鼻尖即人鼻，其上芥子即菩提心，因其动摇及大小如芥子故。动者为天轮，不动者为宫殿。出世间智慧处为因，殊胜者因如彩虹故。秘密者不应示于执著外道所观瑜伽之相。以智观察即观为智慧，意为心性之义。
第二当说细瑜伽。第五俱生即五部任一颜色。"宝"者如如意宝珠能生所需所欲故，说为自尊主右手第一手印。鼻即鼻根，"宝"者意为心若稳固，应为利他放射佛众从手印及彼所表之稳固与动摇中。
自光炽盛等同光明即诸佛所具。今当说金刚念诵。"乞食"之显义易解。密义即有异字者为比丘，即所诵咒语自性。不应面向彼而念诵。若念诵时不应执著彼。咒即三字，依将说次第念诵。支分损坏即方便智慧无别。
说语念诵即"说已"。金刚即三字等咒，放射增上尊而口诵。念诵后收摄所放诸尊于自身。胜义即最胜寂等，为彼故。《灯明论》中另解为他偈颂，非圣者所说语念诵偈。"应入"即次第或顿时。

 །དྲོད་གཤེར་ལས་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པར་དག་པས་ཞུ་བའི་ཐིག་ལེའི་ཚུལ་དེ་གཞག་གོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་དབུགས་རླུང་ བཞིན་དུ་ཀུན་དུ་མི་དམིགས་པའི་མིང་ཅན་ཡང་དག་པའི་མཐར་རབ་ཏུ་གཞག་གོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་མི་ཤེས་པ་ཁོ་ནའོ།།ཁྱོད་ཅེས་པ་ནི་མདུན་དུ་བཞུགས་པ་ལྟ་བུར་བསམས་ལ་སྤྱན་མས་བསྐུལ་པར་རོ། །རྡོ་རྗེའི་ཐུགས་ནི་སེམས་ལ་དབང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ནི་ ཁམས་གསུམ་དུ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།།སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ནི་འབྱུང་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་སོ། །དགའ་བ་ནི་རོལ་པ་སྟེ་དེ་ལ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པའོ། །དོན་ཆེན་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་སྟེ། འདོད་པ་ནི་བསྐྱེད་པ་སྟེ། འཁྱུད་པ་ལ་སོགས་པའོ། ། འདིར་རྟེན་གསོལ་ཞེས་པ་ནི་དགའ་བར་བགྱིས་པའོ། །ཡབ་གཅིག་ཅེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉེན་མཆོག་ཆེན་པོ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཱ་མ་ཀཱིས་བསྐུལ་བ་ནི་ཉམས་པ་མེད་པའི་རྡོ་རྗེའི་སྐུའོ། །སྐུ་ནི་སེམས ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་པའི་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའོ།།སངས་རྒྱས་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་སྟེ། དེ་དག་དོན་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ། །མཆོག་ཏུ་ནི་དེ་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྙིང་པོའོ། །དེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ བསྟན་པས་ཕན་པར་སྟོན་པའོ།།ཆགས་པས་ནི་ཆགས་པ་རྣམ་པར་སྦྱངས་པའི་རྣམ་པའོ། །ཆགས་པའི་དམ་ཚིག་ནི་ཆགས་པ་ལ་སྤྱོད་པའོ། །གོས་དཀར་མོས་བསྐུལ་བ་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཀུན་ལ་དགའ་བའི་ཕྱིར་སྤྱོད་པས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ནི་ དགེ་བ་གང་ལས་སོ།།སྒྲོན་མས་རྡོ་རྗེའི་འདོད་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དགའ་བར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམ་ཚིག་ནི་ལས་ཀྱི་རིགས་ཅན་རྣམས་ཏེ། དེའི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །གདུང་མཆོག་ནི་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཀྱིས་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པའོ། །ཡོན་ཏན་གང་གི་ཕྱིར་ དགའ་བ་དང་དགའ་བྲལ་དང་དགའ་བ་བར་མ་དང་འོད་གསལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་བདག་གིས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་ཚངས་པའི་གནས་བཞིའི་རང་བཞིན་གྱི་ལྷ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐུལ་བ་དང་། སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བས་ལས་བཞེངས་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ ཀྱིས་འདིའི་རྡོ་རྗེའི་ཐུགས་བསྐྱོད་མི་ནུས་པས་མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེའོ།།ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་ནི་སྟོང་པ་བཞིའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
说"由暖湿所生清净而置于融化明点之相"者，实不解"如气息般遍不可得之名安立于真实际"之义。"汝"者观想如在前方而由眼母劝请。金刚心因得心自在故。处自在因于三界成法王故。有情界因是一切众生之自性故。喜即游戏，于彼生欢喜。大义即俱生喜，欲即生起，即拥抱等。
此中"祈请依止"即作喜。"唯一父"因是一切众生生起之因故。"大胜友"因于一切众生作利益故。玛玛吉劝请即无损金刚身。身即随顺示现利益一切众生者。佛即五蕴，彼等义即世俗谛。菩提即胜义谛。"最"即由二谛瑜伽所生大乐之精要。由示彼于诸有情而示利益。
贪即清净贪之相。贪三昧即行贪。白衣母劝请因喜一切有情界故，以行于一切有情界中善即善业。灯母金刚欲因令一切众生欢喜故。三昧即诸事业部，是彼之胜。胜种即以成事智慧作有情利益。功德因我生起喜、离喜、中喜及光明智慧故。
如是由四梵住自性诸天女劝请，及由昔愿以空性瑜伽而起。烦恼不能动其金刚心故为不动金刚。大智慧因是四空自性故。

 །མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་རྡོ་རྗེའི་དབྱིངས་སོ། །བདེན་པ་གཉིས་མཁྱེན་པས་མཁས་པ་ཆེན་པོའོ། །སྐུ་དང་སྤྲོས་པ་དང་དོན་ དམ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རང་བཞིན་པས་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་མོ།།སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེའི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །གསང་བ་གསུངས་ཤིག་པའོ། །རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ནི་འོད་གསལ་གྱི་མེས་སྣང་བར་མཛད་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དག་པ་ཆེན་པོའོ། །རྡོ་རྗེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་རྣམས་ཏེ་དེ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཞི་བ་ནི་དྲུག་པའོ།།དགྱེས་ཆེན་ཞེས་པ་ནི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་སོ། །རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་རྣམས་སྟོན་ཅིག་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེ་ཞེས་པའོ། །རིན་ཆེན་རྒྱལ་པོ་ནི་རིན་ཆེན་གྱི་ རིགས་ཅན་རྣམས་ལ་དགའ་བ་བསྐྱེད་པའོ།།རབ་ཏུ་ཟབ་པ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་ནམ་མཁའི་དྲི་མ་མེད་དེ། གདོད་ནས་དག་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མ་རིག་པར་གོས་པ་མེད་པའོ། །དཔག་ མེད་རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་པོ་ཆེ།།ཞེས་པ་ནི་རིགས་ལྔའི་རིགས་རྣམས་ལ་དབང་ཆེན་པོར་གྱུར་པས་སོ། །འདོད་ཆགས་ནི་ཞེན་པ་སྟེ། དེའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དོན་ཡོད་རྡོ་རྗེ་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་རིགས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་བསྐུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་འོད་ གསལ་བ་སྟེ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།།བསྟོད་ནས་ནི་བདག་ཉིད་བསྟོད་དུ་བཅུག་པ་དང་། ལྷ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་དུ་བཅུག་ནས་སོ། །རྗེས་ཆགས་ཞེས་པ་ནི་སྤྲོས་ནས་ལྷ་མོའི་འཁོར་ལ་འཁྱུད་དེ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པར་བྱས་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་དེ་ཁོ་ན་ ཉིད་ཀྱི་མཆོག་འོད་གསལ་དང་རོ་གཅིག་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བ་རྣམས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ལ་བསྟན་ནས་སོ།།འཁོར་ལོ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་བ་རྣམས་ཏེ། དེ་རང་གི་ལུས་ལ་རབ་ ཏུ་གཞུག་པའོ།།གཅིག་པུ་ནི་དེ་དང་བཅས་པའོ། །རང་གི་སྙིང་ག་ན་གནས་པའི་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་སྤྲོས་ཏེ། ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་སེམས་ཅན་རྣམས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་དུ་བསམས་ལ། དེའི་ཡིད་དང་ལྡན་པས་སྦྱང་དོ་ཞེས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །ཧཱུཾ་ཉིད་སྙིང་ པོ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཧཱུཾ་གི་སྙིང་པོའོ།།དེ་ལྟར་འདིར་དྲོད་གཤེར་ལས་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
不动佛等金刚持即金刚界。通达二谛故为大智者。由身、显现及胜义坛城自性故为三坛城。是身语意金刚之胜。请说秘密。毗卢遮那即以光明火作显现。正因此故为大清净。金刚即诸如来，以彼清净相寂静为第六。
大喜者因是最胜喜之自性。"请示自性清净诸胜法，嘿金刚"。宝王即于宝部众生生喜。极深因是平等性智之本性故。正因此故为金刚虚空无垢，因本来清净故自性遍净。一切法无无明染著。"无量金刚大王"因于五部众得大自在故。贪即执著，是彼到彼岸。
不空金刚圆满佛因不空成就部众授故。清净本性即光明，因从彼生故。"赞已"即令自赞叹，及令诸天女供养。"随贪"即放射后拥抱天女眷属，令具大乐，示坛城轮真实性之胜光明一味大乐自性于坛城众清净蕴等自性。轮即毗卢遮那等坛城众，令彼入于自身。"唯一"即与彼俱。
放射住于自心之吽字，由遍变观想诸有情为金刚持自性，以彼意具足而净化，此为一切义摄。吽即生起心要之因故为吽心要。如是此中示现暖湿所生清净。

 །ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་མགོ་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་ཨོཾ་ལས་བྱུང་བ་མགོ་ཐུར་དུ་བསྟན་པའི་ཡི་གེ་ཨོཾ་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་བདུད་ རྩིའི་རྒྱུན་གྱིས་བདག་ཉིད་གསལ་གདབ་པར་བྱའོ།།ཟན་ལ་སོགས་པ་བདུད་རྩི་ལྔ་དང་སྒྲོན་མ་ལྔའི་རང་བཞིན་ཡི་གེ་ཨོཾ་གྱིས་མཚན་པའི་ཐོད་པའི་ནང་དུ་བསམས་པ་སྟེ། སྟེང་དུ་ཧཱུཾ་ལས་བྱུང་བའི་མེས་བཞུ་ཞིང་བསྐོལ་བ་དན། ཨཱཿ་ཡིག་གིས་དྲི་མ་མེད་པར་བྱས་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་ རྩིའི་རང་བཞིན་དུ་མོས་པ་ནི་ཁས་ཟས་སྦྱང་བའོ།།དུང་ཞེས་པ་ནི་དུང་དམར་པོའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་མགྲིན་པ་བསམས་ནས་དེའི་སྟེང་དུ་པདྨའོ། །སྤྲིན་གྱི་སྒྲ་ནི་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ངོ་། །སྲེག་པ་ནི་བདུད་རྩི་མྱང་བྱའོ། །དེ་ནས་རླུང་གིས་མེ་བསྐྱོད། ངེས་ཆུ་བསྐོལ་ཏེ་དེས་ཀྱང་ཁ་ཟས་བཞུ་ནས་ཟས་དེ་ཡང་སྟེང་ འོག་གི་རླུང་ཁ་སྦྱོར་གྱིས་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་རོ།།དེའི་སྙིགས་མ་ནི་ཐལ་བ་བཞིན་འཐོབ་པ་དེ་ཙམ་གྱིས་ལས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པས་གྲུབ་པའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་སྐུར་ལྷག་པར་མོས་པ་ཙམ་ནི་ལུས་ཀྱི་དབེན་པར་གསུངས་ སོ།།འདི་ལྟར་སྐབས་དང་པོར་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་མོས་པས་བརྟན་པར་ནུས་ཀྱང་། སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་མོས་པ་ནི་མི་ནུས་སོ་ཞེས་དགོངས་ནས་སྤྱོད་བསྡུས་ཀྱི་ལུས་རྣམ་པར་དབེན་པའི་ལེའུར་ བདག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་གོ་ཞེས་རང་ཉིད་བརྟེན་པར་བསྐྱེད་ནས།རྡོ་རྗེ་གསུམ་མི་ཕྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོར་ལྷག་པར་མོས་པ་ནི་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་སྦྱོར་བས་བརྗོད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྐབས་འདིར་ཕལ་ཆེར་ལུས་ལ་བེམས་པོའི་རྡུལ་ཕྲ་ རབ་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རང་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་པ་ནི་ངང་གིས་འབྱུང་ལ།རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིད་ཀྱི་སྐུར་ལྷག་པར་མོས་པས་ཤིན་ཏུ་འབད་ཀྱང་བརྒྱ་ལམ་ཙམ་ལས་མི་འབྱུང་བས་ཆུང་ངུ་ཡིན་ལ། མི་བསྟན་པའི་རང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་དུ་ བརྗོད་དོ།།དེ་བས་ན་འདི་མེད་པ་དང་མཚུངས་པས་སྤྱོད་པ་བསྡུས་པའི་ལེའུ་དྲུག་པ་ལས་གསུངས་པ། ལུས་ཀྱི་དབེན་པ་ལ་ལྷའི་སྐུ་མེད་དེ་ཞེས་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་གསུམ་མི་ཕྱེད་པ་ཡིད་ཀྱི་སྐུའོ་ཞེས་བྱ་བ་མདོར་བསྡུས་པའི་དགོངས་འགྲེལ་ལོ།

我来为您翻译这段藏文：
三摩地即观想头顶虚空中从嗡字所生向下的嗡字加持之月轮，由甘露流显现自身。食等五甘露及五灯自性以嗡字标记观想于颅器内，上方由吽字所生火融化煮沸，以阿字令无垢后，信解为智慧甘露自性，此为净化饮食。
"螺"者观想如红螺状喉咙，其上为莲花。云声即吽字。焚烧即品尝甘露。次由风动火，定水沸腾，彼亦融化食物，此食亦由上下风相合而遍变。其渣如灰获得，如是示现"最胜业王"三三摩地。
如是生起次第所成金刚持身增上信解，说为身远离。如是初时虽能以自性遍净真如自性信解而坚固，然不能以障碍清净真如自性信解，故《行集》身远离品中说：先生起"我自性遍净"之自依，后以加持瑜伽说增上信解为三金刚不可分自性大金刚持。
因此时多分自然生起执身为粗微尘蕴自性之迷乱，虽极力以自性清净真实自性意身增上信解，然仅百分之一生起故为小，说为不显加持瑜伽。
是故等同无此，如《行集》第六品所说："身远离无天身"，即三金刚不可分意身，此为略释。

 །རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་ཞེས་པ་ནི་ངག་ཏུ་བརྗོད་ པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་པ་དང་།གཞན་གྱིས་མི་ཕྱེད་ཅིང་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར། བཟླས་པ་ནི་ཡིད་ཁོ་ནས་བསམ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གོམས་པའི་རིམ་པ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པས་མདོར་བསྡུས་པའི་རིམ་པས་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པའི་བསྒོམས་པ་ལས་ བྱུང་བའི་ལྷའི་སྐུ་འཁོར་དང་བཅས་པ་སྟེ།རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའང་དེ་ལྟར་བསྒོམ་པ་གོམས་ཤིང་དང་པོར་དེའི་ཡན་ལག་ཏུ་བཤད་པས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་རྣམ་པར་གཞག་གོ། །འདི་ལྟར་སྤྱོད་པ་བསྡུས་པའི་དག་དབེན་གྱི་མཐར་ཉེ་བར་བཞེད་པ་དེ་ལྟར་གསུང་གི་རྡོ་རྗེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ གནས་པའི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལས་འདས་ནས་སེམས་ཀྱི་དབེན་པ་རྗེས་སུ་ཚོལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བའོ།།སྐད་ཅིག་གིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལྷའི་སྐུར་སྐད་ཅིག་གིས་དམིགས་པ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་སྟེ། དེ་ལ་ལྟོས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྤྱོད་བསྡུས་ལས། ངག་གི་རྣམ་པར་དབེན་པ་ནི་བསྐྱེད་རིམ་ པ་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ།།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་སྐུ་ཉིད་དོ། །དེ་སྒོམ་པའི་ཐབས་ཡིན་པ་དང་། སྐད་ཅིག་གིས་རྫོགས་པའི་ཚུལ་དུ་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་དང་། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ལྷའི་སྐུ་དང་འོད་གསལ་ བ་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ།།འདི་ལྟར་སྐད་ཅིག་གིས་ལྷའི་བདག་ཉིད་དུ་བསྒྱུར་བས་དང་པོ་བྱ་བ་དང་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀུན་བྱེད་པའི་སྙིང་དང་བཤང་ལམ་དང་། ལྟ་བ་དང་མགྲིན་པ་དང་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་པའི་སྲོག་རླུང་དང་ཐུར་སེལ་ དང་མཉམ་གནས་དང་།གྱེན་རྒྱུ་དང་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་དང་། མིག་གི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པར་གནས་པའི་ནི་ཀླུ་དང་། རུས་སྦལ་དང་རྩངས་པ་དང་། ལྷ་སྦྱིན་དང་། ནོར་ལས་རྒྱལ་དང་། རྣམ་པ་བཅུར་འགྱུར་བའི་རྣམ་ཤེས་རླུང་གི་དེ་ཉིད་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་དང་ དོན་དམ་པར་རོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་ཉིད་དགོངས་པ་ལུང་སྟོན་དུ་གསུངས་པ།རླུང་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཡིན་ཏེ། ནམ་མཁའ་ལས་ནི་རྣམ་གནས་པ། །ཞེས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
"金刚念诵"者，非以语言诵持，因他不能分别且与空性一味故。念诵即唯以意念思维故。其修习次第即由生起次第略摄次第有戏论修习所生天身及眷属，金刚念诵亦如是修习熟练，初说为彼支分故安立生起次第。
如是《行集》清净远离末尾所许，如是住于语金刚三摩地之生起次第后，寻求心远离。刹那圆满天身刹那所缘即圆满次第，正因依此，《行集》说："语远离非行生起次第者之行境。"
一切相圆满次第即双运身。因是彼修习方便，及以刹那圆满方式修习故，金刚念诵、如幻天身及光明极入即圆满次第。如是以刹那转为天性故，初当观察作业、言说等及寂等一切业所作之心、大便道、视觉、喉及遍身所住之命风、下行风、平住风、上行风、遍行风自性，及住于眼根等之龙、龟、蜥蜴、提婆达多、胜财等十种转变之识风真实。
彼亦如《密意教示》所说世俗胜义一味意自性菩提心："风即菩提心，住于虚空中。"

 །ཡང་། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་འདི། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་གཉིས་སུ་མེད་དང་ མཉམ།།ཤེས་རབ་ཐབས་ཅིག་སྦྱོར་བ་ཡིས། །འགྲོ་རྣམས་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་འགྱུར། །ཞེས་པས་ཇི་ལྟར་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སེམས་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་རླུང་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྗེས་སུ་ཇི་སྲིད་འཇིག་རྟེན་བརྡ་རྣམས་ནི། །དེ་བཞིན་སྣ་ཚོགས་རྟག་པ་རྣམས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ ལ་བྱུང་བ་དེ།།རྟག་ཏུ་རྣམ་རྟོག་རླུང་ལ་སོགས། །ཞེས་དགོངས་པ་ལུང་སྟོན་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུ་རླུང་ཡིན་པས་ནང་དུ་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་ཨོཾ་ཨཱཿ་ཧཱུཾ་ཞེས་པ་ཡི་གེ་གསུམ་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་གནས་པ་དང་འབྱུང་བའི་རང་བཞིན་དུ་ ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་སྔགས་ཀྱི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་སློབ་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་ནས་སེམས་ཀྱི་དམིགས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་སྟེ། དེས་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམས་སུ་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་དང་དམིགས་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་རོ་གཅིག་པའི་ཚུལ་དུ་ ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལྷའི་སྐུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་དམིགས་པར་ངེས་པར་སྤྱོད་དོ།།ཐོབ་པའོ། །དེ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་རྣམ་པར་སྦྱང་བ་ནི་འོད་གསལ་དོན་དམ་པ་ལ་འཇུག་པའོ། །དེ་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཅིག་ཏུ་ བྱས་པར་རྒྱུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རྒྱུན་གྱིས་རིམ་པ་ནི་རྫོགས་པའི་སྦྱོར་བའོ།།དེ་ཡང་མཐར་ཐུག་པའི་འཁྲུལ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ས་ལའོ། །དང་པོར་རྒྱུའི་སྐབས་སུ་ནི་དེའི་མོས་པས་སྒོམ་པའི་ཕྱིར་རྫོགས་པའི་རྣལ་ འབྱོར་དུ་བརྗོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བརྒྱུད་པ་དང་བཅས་པའི་བསྡུས་དོན་ཡིན་ནོ།།སྣའི་རྩེ་མོར་ནི་སྣའི་དབང་པོའི་བུ་གར་རོ། །འགྲོ་བ་ཡིན་པས་ན་ཡུངས་འབྲུ་ཙམ་ཡིན་པས་ཡུངས་ཀར་ཕྲ་བར་འདྲ་བས་རླུང་ཡིན་ནོ། །འགྲོ་བ་ནི་ཡི་གེ་ཨེ་དང་ཧཱུཾ་དག་གོ། །མི་འགྲོ་བ་ནི་ཡི་གེ་ཨཱཿཡིན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་ གནས་ནི་སྣང་བ་དང་།སྣང་བ་མཆེད་པ་དང་། སྣང་བ་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་པ་གསུམ་གྱིས་སྦྱོར་བས་སོ། །མཆོག་ནི་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཁ་དོག་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསང་བ་ནི་ལྷའི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ཙམ་བསྒོམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
又："此菩提心之本性，与蕴等无二平等。由智慧方便双运，诸众生成菩提心。"如是如蕴等无二之心即是风。其后如《密意教示》所说："乃至世间诸名言，如是种种诸常法，于菩提心所生彼，恒时分别风等故。"
因分别之因是风故，内分别自性即金刚念诵。彼即嗡阿吽三字，遍知为入息、住息、出息自性，即修学彼咒语所缘。
得彼坚固后，如实遍知心所缘，由彼了知身语意诸相中智慧、方便及所缘诸智一味方式，以意自性天身如幻三摩地世俗谛身语意所缘决定而行。获得后，清净彼及习气即入光明胜义。
次以世俗谛及胜义谛合一为无因智慧自性金刚喻三摩地双运相续次第即圆满瑜伽。彼究竟迷乱自性即于金刚持地。初因位时因修彼信解故说为圆满瑜伽，此为具传承之摄义。
鼻尖即鼻根孔。因行故如芥子许细微故为风。行即字母诶及吽。不行即字母阿。智慧住即由显、增显、得显三智慧瑜伽。胜即具白等色故。秘密即非唯修天生起次第者之境故。

 །ཡེ་ཤེས་བརྟགས་པ་ནི་ འོད་གསལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཁ་དོག་ལྔ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རང་བཞིན་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་ལྔའི་ངོ་བོ་འོད་ལྔའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིན་པོ་ཆེ་ཞེས་པ་ནི་རླུང་བརྟན་པར་ འགྱུར་བས་ན་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལྟ་བུར་དགོས་འདོད་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྙིང་པོ་ལས་ཞེས་པ་ནི་ལུས་རྣམ་པར་དབེན་པ་ལས་སོ། །ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ངོ་བོ་ནི་རླུང་བརྟན་པར་གྱུར་ན་རིམ་པ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ལ་གོམས་པས་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བར་འོས་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྐྱེས་ན་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཉིད་ཅེས་པ་ནི་རླུང་གི་ངོ་བོས་སོ། །དབུས་ན་ནི་དེ་དང་བདག་གཅིག་པོས་ལྷ་ནི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་སྟེ། སྔགས་དང་ལྷ་ཐ་མི་དད་པར་མོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་གསལ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །གསལ་ བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུའོ།།གསོ་བར་བྱེད་པ་དབུགས་ཏེ། སྟེང་དུ་གནས་པའི་རླུང་ཡིན་ནོ། །དེ་དབང་པོ་གཉིས་སྤྲད་པའི་སྦྱོར་བས་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་མེས་ཞུ་ནས་རྡོ་རྗེའི་ལམ་ནས་འཐོན་ཏེ། ཤེས་རབ་མའི་པདྨའི་རྩེ་མོར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཐིག་ལེའི་ཚུལ་དུ་ལྷུང་སྟེ། གང་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ སྒོམ་པ་པོས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་དུ་བསྒོམ་པའོ།།རླུང་དེ་ཉིད་སྟེང་ནི་སྣའི་བུ་གནས་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིའི་རིམ་པ་ལས་འབྱུང་བ་ནི་སྲོག་རྩོལ་ཞེས་བརྗོད་དེ། འཚོ་བར་བྱེད་པས་སྲོག་ཀྱང་ཡིན་ལ། སྣང་བ་གསུམ་གང་ཡང་རུང་བའི་རང་བཞིན་གྱི་བྱེ་བྲག་སྤྲོ་བ་སེམས་ཀུན་ནས་སྡུད་པ་ནི་རྩོལ་ བ་ཡིན་པས་སྲོག་རྩོལ་ཏེ་རླུང་ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་གསུངས་པ། རླུང་གི་གང་དང་གང་དུ་གནས། །རང་བཞིན་དེ་དང་དེར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །སྲོག་ནི་ཚེ་སྟེ་རྩོལ་བ་ནི་དེ་རིང་དུ་གང་གིས་གཏོང་བ་དེ་ནི་སྲོག་རྩོལ་གྱི་རླུང་ཞེས་སྒྲོན་གསལ་དུ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་སྲོག་དང་སེམས་དང་འཚོ་བ་ རྣམས་ནི་རྣམ་གྲངས་ཏེ།གང་གི་ཕྱིར་སྲོག་ནི་སེམས་སུ་འདོད་ཅེས་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབུགས་དེ་ཉིད་བརྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྙིང་གར་རང་གི་སྔགས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་དཔའ་བསམས་ལ། དེའི་ཐིག་ལེའི་སྟེང་དུ་ནཱ་དའི་རྣམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སེམས་ནི་ཡིད་ཀྱི་ངོ་ བོར་བསམ་པར་བྱའོ།།འདིས་སྲོག་རྩོལ་གྱི་ཡན་ལག་བཤད་ཟིན་ཏོ།

我来为您翻译这段藏文：
智慧观察即因是光明智慧自性故。五色即毗卢遮那等如来自性镜智等五智本性五光自性故。"宝"者因风成坚固故如如意宝生诸所需故，及因是五如来自性故。"从心要"者即从身远离。五智本性即因风成坚固时由修习后后次第而应生镜智等故。若生即成彼本性。"自"者即以风本性。"中"者即与彼一体之天为三智，因信解咒与天无别故。不明即胜义无自性。明即世俗。
治疗者即气息，是上住风。彼由二根交合瑜伽以大贪欲火融化，从金刚道出，于智慧母莲花顶以菩提心明点方式落下，即生起次第修习者以金刚萨埵方式修习。
彼风上即从鼻孔四轮次第所生即说为命势，因维生故为命，且由任一三显现自性差别放射摄集心即为势，故为命势即风。即所说："风于何处何处住，成彼彼处之自性。"命即寿，势即由何令彼延长，彼即命势风，如《光明灯》所说。
其中命、心、生命等是异名，因续中说"命即是心"故。为令彼气息坚固故，于心间观想自咒三摩地萨埵，于彼明点上当观想纳达相自性心为意之本性。此已说毕命势支分。

 །ཡན་ལག་དྲུག་ཀྱང་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི་སྲོག་རྩོལ་ལོ། །ལྐོག་མ་དང་ལྟེ་བ་དང་གསང་བའི་པདྨར་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་ནི་ཕལ་ཆེར་ཤས་ཆེ་བའི་མེ་དང་ཆུ་དང་རླུང་དང་སའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབྱེ་ བས་རིམ་པ་ཉེ་བར་མཚོན་པ་གནས་པ་ཡང་ངོ་།།འོད་ཀྱི་འོད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རླུང་ཡིན་ནོ། །སྣའི་བུག་གཡས་པའི་ངོས་ཀྱི་སྟེང་དུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་ནི་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རང་བཞིན་ནོ། །གཡོན་གྱི་ངོས་སུ་ཐད་ཀར་རྒྱུ་བ་ནི་རླུང་གི་འཁོར་ལོའོ། །དྲང་པོ་གཉིས་ཀ་ལས་རྒྱུ་བ་ནི་སའི་འཁོར་ལོ་ འོ།།འོག་ཏུ་རྒྱུ་བ་ནི་ཆུའི་འཁོར་ལོའི་རང་བཞིན་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་རླུང་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདེ་བ་སྐྱེད་པའི་འོས་སུ་གྱུར་པས་བདེ་བའི་ཚུལ་དུ་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་རེ་རེའི་འོད་ཟེར་དཀར་པོའི་ངོ་བོ་ནི་མངལ་ནས་ཕྱིར་འབྱུང་བ་ནས་བརྩམས་ནས་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་ བཞིའི་གང་ཡང་རུང་བ་སྣའི་བུག་ནས་བྱུང་བ་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོའོ།།སྤྱོད་པ་བསྡུས་པར་འདི་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་ཁ་དོག་ཅན་གྱི་འོད་ཟེར་རྣམས་འབྱུང་སྟེ། ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཕྱི་ས་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་བཞི་ལ་ཁྱབ་པའོ། །རླུང་བཅུ་ པོ་ནི་འབྱུང་བ་དང་རྔུབ་པར་འགྱུར་ཞིང་འཁོར་ལོ་བཞིའི་བདག་ཉིད་ཅན་འབྱུང་བ་ལྔའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ།།ཤི་བའི་ལུས་ལ་ནི་ཁྱབ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་འཐོན་ལ། ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་ས་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིན་དུ་རང་དབང་གིས་ཐ་དད་དུ་འབྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ ནོ།།གཞུང་གཞན་དུ་བྱུང་ནས་ཐ་དད་དུ་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྟན་པ་ནི་མུ་སྟེགས་རྣམས་གདུལ་བའི་དོན་དུ་དྲང་དོན་ཏེ། དཔེར་ན་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཚད་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ། །འདི་ཡང་རྒྱས་པར་བརྒྱུད་པའི་སྙེ་མར་ངེས་པར་དཔྱད་ཟིན་ཏོ། །རྟོག་གེ་རྣམས་ནི་སྙིང་རླུང་ཅན་ནོ། ། རྣལ་འབྱོར་བྱིས་པ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་ལྷ་ཙམ་སྒོམ་པ་རྣམས་སོ། །བདག་ཉིད་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། དེའི་སྐུ་ལས་ཡི་གེ་ཨོཾ་དང་། གསུང་ལས་ཡི་གེ་ཨཱཿདང་། ཐུགས་ལས་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ངོ་། །ཚིག་གི་ལམ་ནི་ཞལ་ཏེ་ངེས་པར་བརྗོད་པ་ནི་གསུངས་པའོ། །སྔགས་ནི་ཕོ་མོ འམ་མ་ནིང་གི་རང་བཞིན་གྱི་ཡི་གེ་རྣམས་ཏེ།དེ་གང་དུ་བཏུས་པར་གྱུར་པ་རྣམས་ནི་སྔགས་བཏུས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
亦将解说六支。决定出即命势。喉、脐及密处莲花之来去，主要以火水风地轮差别次第表示住处。光之光自性风。右鼻孔上行风为火轮自性。左侧直行为风轮。两直行为地轮。下行为水轮自性。遍一切身之风即应生乐故为乐方式虚空自性，尔时各各光明白色本性即从胎出等任一四轮从鼻孔出而同行。
如《行集》中如是说：放射五如来色光明，虚空界轮遍外地等四界。十风出入而转，为四轮自性五大本性。
死身中一切遍行必出，虚空轮非如地等轮自然分别而生。他论中分别示现虚空轮者为调伏外道之权说，如示器世间量。此亦已于《传承穗》中广作决择。
诸寻思者具心风。瑜伽婴儿即唯修生起次第天者。自性即大金刚持，从其身出字母嗡，从语出字母阿，从意出字母吽。语道即口，决定诵即说。咒即男女或中性自性诸字母，彼等所集即咒集。

 །དེ་ནི་ཡི་གེ་ཨོཾ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་ལ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་རྟོགས་པ་ནི་སྟོད་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པས་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་སྤྲོ་བའི་དུས་གསུམ་དུ་བཞུགས་པའི་ དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བརྟགས་པ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་སྟེ།འདིས་རང་བཞིན་མེད་པའི་བསྒོམ་པ་ཁོ་ན་ལ་འབད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིག་འདིས་དོན་རྟོགས་པ་སྟེ་འདིར་ངག་ཡིན་ནོ། །དཔལ་ལྡན་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི་ཁམས་ གཅིག་རིགས་དང་སྐྱེ་གནས་ཀྱི་དབྱེ་བས་དཔག་ཏུ་མེད་དེ་དེའི་ཚུལ་གྱིས་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ནི་ཀུན་རྫོབ་པ་སྟེ་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པའོ།།དེ་བས་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཐ་མི་དད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོས་དེ་ རྟོགས་པ་ཡིན་པས་དེ་བསྟན་པར་གསལ་ལོ།།རྒྱུད་གཞན་དུ་བསྟན་ཟིན་མོད་ཅེས་པ་ལ་ལན་གསུངས་པ། །སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དགོངས་པ་མ་རིག་པར་ཁྱབ་བདག་གི་གསུང་དག་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྟེ་དབང་དུ་བྱས་ནས་འདི་གསུངས་པ་ཡིན་ལ། བདག་ ཁོ་ནས་གསང་བའི་དོན་འདི་རིག་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་གྱིས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་ཚིག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་འཇིག་པར་བྱེད་དོ།།འདི་ལྟར་མཐར་ཐུག་པའི་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་ལྷག་པར་མོས་པ་དང་དེ་རྟོགས་པའི་ཐབས་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་ཡང་ གསུངས་ཏེ།དེ་ལས་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་དགོངས་པའོ། །དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་མི་རྟོག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སོམ་ཉི་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །ཐུན་མོང་ནི་གཞན་དག་གིས་ཀྱང་ཐོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱས་པར་བཤད་ཅིང་ཡི་གེ་གསུམ་བསྡུས་ཏེ་དང་པོ་ཞེས་བྱ་བའོ། ། དང་པོ་ཡང་ཡིན་ལ་གཅིག་ཀྱང་ཡིན་པས་ཨའོ། །འཆད་པར་འགྱུར་བའི་སྡེ་ཚན་དགུ་ཡི་གེ་བཞི་བཅུ་ཞེ་དགུའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་བཅུ་ཚན་བཞི་དང་ཡི་གེ་བརྒྱད་ཀྱི་དབུས་མ་བྱས་པ་ནི་ཡི་གེ་ཧའོ། །དང་པོའི་གཅིག་པོ་དེ་དང་ཡི་གེ་ནི་ཧ་ནི་བཅིངས་མེད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དབྱངས་ཡིག་བཅུ དྲུག་ནི་སྡེ་ཚན་དང་པོའོ།།ང་ཉ་ཎ་ན་མ་ཞེས་ལྔ་པའི་ལྔ་པ་ནི་ཡི་གེ་མའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པས་བཞི་དང་གསུམ་ནི་གསུམ་སྟེ་དེ་དག་སྦྱར་བ་ནི་འབྲེལ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་དང་པོར་ཨ་ཨུ་མ་ཡི་གེ་རྣམས་སོ། །དབུས་སུ་ཡི་གེ་ཨ་གཉིས་དང་ཚེག་དྲག་དང་མ་སྟེ་བཞིའོ། །ཐ་མར་ཧ་ཨུ་མུ་ རྣམས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
彼即嗡等诸字母之身为金刚等，了知彼即以赞与一味而不断放射三时所住诸如来观察即了知无自性金刚念诵，此唯勤于修无自性故。此语了知义即此中为语。具德即金刚手。一切众生即一界以种姓及生处差别无量，以彼方式所生方式即世俗，胜义无自性。
是故方便智慧无别菩提心，及彼如是双运自性大金刚持了知彼故，明显示彼。对"已于他续示现"之答曰："修行"等，不解密意遍主语者即自身，依此而说，唯我了知此秘密义非他者之语即坏如来语。如是究竟双运即如是增上信解及说彼了知方便等亦说为菩提心，除彼非有者即密意。
明显彼即"无分别"等，以无疑方式。共同即因他人亦闻故。广说摄三字即"初"。初亦一故为阿。将说九类四十九字自性四十组及八字中间所作即字母诃。初一及字诃当知无缚。十六元音为第一类。五类第五"nga nya na na ma"即字母ma。如是所作四及三即三，彼等相合即相连。其中初为字母a u ma。中为二字母a及顿号及ma为四。末为ha u mu。

།དབུས་སུ་ཨ་ཚེག་དྲག་གཅིག་བྱས་ནས་རེ་རེ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་བསྟན་པའོ། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་རོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་ཐིག་ལེ་ལ་སོགས་པ་དང་བཅས་པར་བྱེད་པའོ། །རིང་པོ་ནི་དབུས་ཨ་ཡིག་གོ། །ཡོན་ཏན་ནི་དང་པོའི་ཨ་ལ་ཨོ་ཡིག་གོ། །སྦྱོར་བ་ནི་ཧ་ དང་ཨཱུའོ།།བསྲུབས་པ་ནི་ཡི་གེ་ཨུ་དང་དབུས་སུ་ཨ་གཉིས་དང་ཀླད་ཀོར་རོ། །དེས་ཕན་ཚུན་དུ་མ་འབྲེལ་བར་བསྟན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། གསུངས་པ། ཐུང་ངུ་ཞེས་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ཨའི་སྦྱོར་བའི་ཡི་གེ་རྣམས་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་དུ་བརྗོད་པར་ནུས་ཀྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ ཨ་ཡིག་གིས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་དུ་མ་མ་ཡིན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པས་གཅིག་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ།ཡི་གེ་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །དེས་ཁྱབ་པའི་ངག་གི་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་དགོས་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལས་བྱུང་བའི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་སྔགས་ བཏུ་བ་ཡང་བསྟན་ཏོ།།སྔར་བཤད་པའི་གསལ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་དབྱངས་ཡིག་རྣམས་ཏེ་མོ་རིགས་སོ། །མངོན་པར་ཕྱོགས་པ་ནི་ག་ལ་སོགས་པའི་ཕོའི་མིང་རྣམས་སོ། །ང་ཉ་ཎ་ན་མ། རྀ་རཱྀ་ལྀ་ལཱྀ་རྣམས་ནི་མ་ནིང་དུ་རྣམ་པར་གཞག་གོ། །སྒྲའི་བསྟན་བཅོས་ལས་ནི་རྣམ་པ་ གཞན་དུ་བཤད་དོ།།དེ་ལྟར་བཏུས་པའི་ཡི་གེ་གསུམ་འོག་གི་ཐ་མར་ཧཱུཾ་དང་། སྟེང་གི་ཐོག་མར་ཨོཾ་དང་། བར་དུ་ཨཱཿ་ཞེས་པ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བརྗོད་པའི་སྔགས་ཀྱིས་ཡིད་ཀྱི་བཞོན་པར་འགྱུར་བའི་ནཱ་ད་དོན་དམ་པ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལས་བྱུང་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ།།དེས་རྒྱུད་བཞིན་དུ་སྔགས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བདེན་པ་གཉིས་ཐ་མི་དད་པར་རྟོགས་ཤིང་ཟློས་ཏེ་གཞན་དུ་འདོད་པའི་དོན་མི་འགྲུབ་པོ་ཞེས་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ནི་སྔགས་བཟླས་ཏེ། བསྐྱེད་རིམ་བསྒོམས་ནས་གཟུགས་ནི་གཟུགས་སྐུའོ། །ལྷའི་སྐུ་གང་དུ་ཉེ་ བར་དམིགས་པ་དེ་ནི་ཉེ་བར་དམིགས་པའི་མིང་ཅན་ཏེ།བདེན་པ་གཉིས་ལས་ཐ་མི་དད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །དེ་ཉིད་གསུམ་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་ལས་ཏེ། བདག་གཅིག་པའི་ཚུལ་དུ་གནས་པ་སྟེ། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་སོ། ། ནི་གཞོམ་དུ་མེད་པའི་ནཱ་ད་ སྟེ།དེའི་ཚུལ་གྱིས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡི་གེ་སྙིང་གར་གསལ་བར་བསྒོམས་པ་ན་ཐུགས་སུ་འགྱུར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
在中间做一个带点和加重音的"阿"字，每一个都有三个，表示身语意。身语意融为一体就是与点等一起做的。长音是中间的"阿"字。音质是第一个"阿"字加"嗡"字。结合是"哈"和"乌"。搅动是字母"乌"和中间两个"阿"字以及顶轮。这表示它们之间互不关联。
如何理解呢？经中说："短"，因为"阿"字的组合字母能够互相分别表达，而其他方式则不能。因此，由于"阿"字遍及一切，既不是多样，由于自相各异也不是一体，字母究竟无生且无自性。由此遍及的语言本性一切空性的本质即是所需。也阐明了从空性中生起的无戏论咒语抽取法。
前述辅音的元音字母是阴性。向前倾的是以"嘎"等为首的阳性名称。"昂、娘、纳、那、玛、日、日长音、勒、勒长音"等被安立为中性。在声明论中则有不同的解释。
如是抽取的三字母，下方末尾是"吽"，上方开始是"嗡"，中间是"啊"，应当按此顺序诵读。如此诵读的咒语成为意之载体的究竟无自性之音，是菩提心的本质。
由此，如同续部所说，所有咒语都应理解为二谛无别而持诵，否则所欲之义不得成就，这是其密意。之后诵咒，修生起次第，形相即是色身。所缘任何本尊身即是所缘名相，是与二谛无别的菩萨。三自性即从三字母而来，以一体方式安住，咒语之真实性即是菩提心。即是不可摧毁之音，以此方式在心间明观不二字母时即成为意。
（注：对于文中出现的种子字和咒语，原文中并未给出梵文天城体和罗马拼音对照，因此我只能直接翻译其藏文含义。）

 །རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་རྒྱན་ལས་ཀྱང་། །མར་མེ་ལྟ་བུར་འབར་བ་ཡི། །སྙིང་གའི་དབུས་སུ་གཞོམ་དུ་མེད། །ཡི་གེ་མཆོག་ཏུ་ཕྲ་བ་སྟེ། ། ཡིག་མཆོག་ཏུ་གཙོ་བོ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་སྒོ་ནི་ཡི་གེ་ཨ་སྟེ།གདོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་བསམ་གཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒོ་ས་བོན་གྱི་གནས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཨ་ཡིག་གསུངས་སོ། །གཞོམ་དུ་མེད་པ་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་སྒྲོ་འདོགས་པའི་སྤྲོས་པས་གཞོམ་དུ་མེད་པའོ། ། ཡི་གེ་ནི་ཉམས་པ་མེད་པ་སྟེ། དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་གཞི་ནི་བདེན་པ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་གནས་སོ། །ཡན་ལག་མཉམས་པ་ནི་རླུང་དང་ཐ་མི་དད་པར་རོ། །དེས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པས་སྙིང་གའི་ཨ་ཡིག་ནཱ་ངའི་སྟེང དུ་ཡི་གེ་ཨ་གནས་ལ་ཡི་གེ་ཨོཾ་གྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་སངས་རྒྱས་པར་བྱས་ལ།སྣ་བུག་ལས་ནཱ་ད་དེ་ཉིད་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་སྟེ། སངས་རྒྱས་པར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་དེ་ཉིད་ལ་སྤྲོ་བའི་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་གིས་སྟོང་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་འཇུག་པ་གནས་པ་ལྡང་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཨོཾ་ཨཱཿ་ ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བ་རིམ་པས་བསྒོམ་པར་བྱའོ།།གོས་དཀར་ལ་སོགས་པ་ནི་གོས་དཀར་མོ་དང་། སྒྲོལ་མ་དང་། སྤྱན་མ་དང་། མཱ་མ་ཀཱི་དང་། མེ་རླུང་ས་ཆུའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རང་བཞིན་རྣམས་སོ། །སོ་སོར་བྱུང་བ་ལས་ནི་འབྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་གྲངས་བྱས་པའོ། །འདིར་ས་ཆུ་མེ་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ བཞིའི་གྲངས་སོར་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་སྟེ།ཐུན་ཕྱེད་ལ་དབུགས་དགུ་བརྒྱ་རྒྱུའོ། །ཁར་ཡང་འཕོ་སྟེ་ཐུན་ཕྱེད་ལ་བཞིའོ། །དེ་ལྟར་ཐུན་ཕྱེད་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིའི་འཕོ་བ་ནི་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་སྟེ། ཉིན་ཞག་གཅིག་ལ་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱར་འགྱུར་བ་ནི་བཟླས་པའི་གྲངས་སོ། ། འདིར་ལ་ལན་རེ་སྣ་བུག་གཅིག་ལས་བར་མ་ཆད་པར་རླུང་འཕོ་བ་གཉིས་རྒྱུ་ལ། དེའི་རྗེས་སུ་འཕོ་བ་གཅིག་ཏུ་བཤད་པ་ནི་མགྲིན་པའི་རྩ་འདབ་བཅུ་དྲུག་ལ་བཤད་དོ། །གཞན་དག་ན་རེ་སྣ་བུག་གཅིག་ལ་འཕོ་བ་ཕྱེད་དང་གཉིས། དེའི་རྗེས་སུ་སྣ་བུག་གཞན་དུ་འཕོ་བ་ཕྱེད་དང་གཉིས རྒྱུ་བས་ཉིན་ཞག་གཅིག་ལ་འཕོ་བ་གཅིག་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ།ལྟེ་བའི་པདྨའི་རིམ་པ་གསུམ་པའི་རྩ་འདབ་བཞི་དོར་ཏེ་འཕོ་བ་གཅིག་གཉིས་སུ་རྣམ་པར་བཞག་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་འཕོ་བ་དང་མཐུན་པར་བྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
金刚心庄严中也说：
"如同灯火般燃烧，
心间中央不可摧，
最为微细之字母，
字母中最为殊胜。"
一切法之门即是"阿"字，因为从本初即无生，如此所说。以此表明，世尊说"阿"字是一切禅定之门种子之处。不可摧即是不被实有、非实有等增益戏论所摧毁。字母即是不坏，因为胜义中无生无灭。方便智慧之基，因二谛无别而安住。支分平等即与气不相离。
由此，具足持金刚瑜伽者，于心间"阿"字之"纳达"上，安住"阿"字，以"嗡"字令诸有情成佛，从鼻孔入于"纳达"本身，以放射的"吽"字令已成佛之有情空性。于此，应当次第修持入、住、起菩提心本性的"嗡啊吽"（藏文：ཨོཾ་ཨཱཿ་ཧཱུཾ，梵文天城体：ॐ आः हूं，罗马拼音：oṃ āḥ hūṃ，意为：身语意三密）。
白衣等即是白衣母、度母、眼母、玛玛吉，以及火风地水坛城之本性。从各别生起者即是诸大种之数目。此中地水火风四坛城之数为二百五十，半个时辰中气息运行九百次。又复转变，半个时辰为四。如是二十四个半时辰中，四坛城之转变为二十四，一昼夜成为二万一千六百，此为持诵之数。
此中，有说从一鼻孔中无间断地运行两次气息转变，其后说一次转变，这是对应喉轮十六脉瓣而说。其他人说，一个鼻孔中运行二个半转变，随后在另一鼻孔中运行二个半转变，因此一昼夜即成为一个转变，舍弃脐轮莲花第三层四脉瓣，将一个转变安立为二，应当与外在转变相顺应。

 །ཡང་ན་ཕྱི་དང་ནང་ཐམས་ཅད་དུ་མཐུན་པར་གཞག་པ་ནི་མི་དགོས་སོ། །ཕྱོགས་ གཉིས་ཀ་ལ་ཕྱི་དང་ནང་དུ་འཕོ་བ་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཀྱི་ཐུན་ཕྱེད་ནས་གཞག་པ་ཡིན་ནོ།།རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་ནི་འཕོ་བ་རེ་རེས་ནང་ཐུན་ཕྱེད་དུ་གཞག་པ་ཙམ་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ། །འདི་ལྟ་བུའི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི་བརྒྱུད་པའི་སྙེ་མ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །རིག་མ་ནི་ཤེས་རབ་སྟེ། དེ་གཙོ་བོར་བྱས་པའི་ཐེག་པ་ནི་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པའོ། །ཡི་གེའི་གྲངས་ཀྱིས་ནི་འབུམ་ཚོ་གསུམ་མོ། །ཕྱི་རོལ་བཟླས་པ་ནི་ངག་ཏུ་བཟླས་པའོ། །སྔགས་ཀྱི་དོན་ནི་འགྲུབ་པར་བྱའོ། །དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱི་བདག་ཉིད་དངོས་པོ་ཡིན་པས་དེ་བསྒོམ་པའི་བར་ཆད་བྱེད་པ་མཚོན་པའི་ཡིག འབྲུ་ངག་ཏུ་མི་བཟླས་སོ།།གཞན་ནི་དེས་མཚོན་པའོ། །སྦྱོར་བ་གསུམ་ནི་རྡོ་རྗེ་གསུམ་དང་ལྡན་པའོ། །མྱུར་བ་ནི་འབྱུང་བའི་རླུང་ངོ་། །གཉིས་ཀ་མིན་པ་ནི་གནས་པའོ། །བརྟན་པ་ནི་མི་གཡོ་བར་གྱུར་པའི་རླུང་ལས་སོ། །གསང་ཞིང་དགོངས་ནི་ནང་གི་རླུང་སྟེ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་དགོངས་པ་ལུང་བསྟན་ ཟེར་རོ།།ཀློག་པ་ནི་ངག་ཏུ་བརྗོད་པའོ། །བསམ་གཏན་ནི་སེམས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའོ། །བསྟེན་པ་ནི་ཞག་གསུམ་པས་སྟོང་ཕྲག་བཞི་བཅུ་ཞེ་བརྒྱད་བཅས་པ་འབུམ་ཕྲག་དྲུག་གི་བསྙེན་པའོ། །ཕྱག་བྱས་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བསྒོམ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་དོན་ཏོ། །སྔགས་ནི་ངག་ཏུ་བརྗོད་ པའོ།།གཟུང་བ་ནི་བཙན་ཐབས་སུ་རླུང་གཟུང་པའོ། །གཞན་དང་གཞན་ནི་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ངག་ཏུ་བརྗོད་པའི་སྔགས་དང་སྦྱིན་སྲེག་ལ་སོགས་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་སེམས་བཟླས་པ་ཁོ་ནས་འགྲུབ་པོ་ཞེས་ཡ་ཡིག་ལ་སོགས་པས་བཤད་དེ། ཡའི་དོན་ནི་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་ གཉིས་ནི་དངོས་དང་ཤུགས་གཉིས་ཏེ།དཔེར་ན་ཆུའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱུ་བ་ལ་ཞི་བའི་ལས་གྲུབ་ལ། གང་ན་གནས་ཡོད་པའི་སར་བཞི་ཀ་ཡོད་དེ། ས་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པས་རྒྱས་པ་དང་དབང་དུ་བྱེད་པ་དང་མངོན་སྤྱོད་རྣམས་ནི་ཤུགས་ལས་འབྱུང་ངོ་། །འབྲས་བུ་ཆུང་བའི་ ཕྱིར་ངག་ཏུ་བཟླས་པ་དང་སྦྱིན་སྲེག་ལ་སོགས་པ་ནི་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྤང་བར་བྱ་བ་བསྟན་ཏེ།རྣམ་པར་དག་པ་ནི་སྡིག་པ་ཟད་པས་སོ། །འབྱོར་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །བསམ་གཏན་ནི་འདིར་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་དང་། སྒྱུ་ལུས་དང་འོད་གསལ་གྱི་རིམ་པ་ཟུང་དུ་ འཇུག་པའི་སྐུ་བསྒོམ་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
或者说，在一切外内都相顺而安立是不必要的。两边都是从半个时辰开始安立内外二个半转变。在金刚鬘等中，仅以每一转变安立为内半时辰并无相违。如此详细解释应当从传承穗中了知。
明妃即是智慧，以此为主的乘即是金刚乘。以字数而言是三十万。外在持诵即是语言持诵。应当成就咒语之义。由于那转变的金刚持自性是事物，因此不应口诵表示妨碍修持的字母。其他即是由此表示。三种瑜伽即是具足三金刚。迅速即是起风。非二即是住。稳固即是从不动之风。秘密而意即是内风，有些人说是意趣授记。
诵读即是口中宣说。禅定即是殊胜之心。依止即是以三日完成四十八千加上六十万的近修。作礼即是以金刚萨埵修持为前行之义。咒即是口中宣说。执持即是强行持气。其他等即是供养等。
以语言诵咒及火供等所应成就者，仅以心咒即可成就，这是由"雅"字等解释。"雅"的含义是从风轮而来的二者即是显力二者，例如水轮运行时成就息业，在任何有处所之地皆有四者，因为有地等，增益、敕令、降伏等则从力而生。
因为果小的缘故，教示应当舍弃语诵和火供等供养等，清净即是以罪尽的缘故。圆满即是三界之圆满。此处禅定即是修持金刚诵、幻身、光明次第双运之身。

།ཐར་པ་ནི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་སྤང་བ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ཀྱིས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉིས་ལ་ཆགས་པས་འཆིང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐབས་ནི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །དེ་དངོས་མེད་པ་ཤེས་རབ་ཉིད། །ཅེས་ གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་སྙིང་རྗེ་དང་སྟོང་པ་ཐ་མི་དད་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དོན་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྟན་ཏེ་དེ་ཉིད་བསྒོམས་པས་བྱིས་པ་བཞིན་དུ་ཡུལ་རྣམས་ལ་ཞེན་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་པའོ། །འདོད་པའི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འགྱུར་ རོ།།གསང་སྔགས་ནི་མནྟྲ་ཏེ། མན་ནི་གང་དུ་བསྟན་པའི་ཡིད་དོ། །ཏྲ་ནི་སྐྱོབ་པ་ཡིན་པས་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་སྔགས་ཡིན་ནོ། །དེ་གོམས་པ་ཡང་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་རོ། །བརྗོད་པ་དང་ཉེ་བར་དམིགས་པ་དང་བརྡར་གྱུར་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་པའི་སྔགས་སོ། །ཉེ་བར་དམིགས་པ་ནི་བརྗོད་ པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་བརྟགས་པས་ལས་སྔགས་ཡིན་ནོ།།སྔགས་བཞི་པོ་འདི་འཁོར་དང་བཅས་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པས་གསང་བ་འདུས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཡིན་ནོ། །རིམ་པ་འདིར་བརྡར་གྱུར་གྱི་སྔགས་ནི་གཙོར་བསྟན་པ་སྟེ། ངག་གཡེམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། འདི་ལྟར་སྤྱོད་བསྡུས་ལས། ལུས་ངག་དབེན་གྱི་མཐར་ཐུག་ནི་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་ཙམ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ལྷའི་རྣམ་པ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསུང་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གསུང་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་རང་དབང་དུ་བྱས ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་པས་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་བསྒྲུབ་པའོ།།སེམས་ཙམ་ལ་ནི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་ལས་ཏེ་ངེས་པར་སྦྱར་རོ། །དེ་ནས་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་དང་འབྲེལ་བར་བསྟན་ཏོ། །སྔགས་ཀྱི་རློམ་པ་ནི་ངག་ཏུ་བཟླས་པ་ལ་ཞེན་པས་སོ། །གཟུང་ བར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་ནས་ཟུང་འཇུག་གི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་གདམས་ངག་གི་རྗེས་སུ་གསང་བར་བྱ་སྟེ།ཇི་ལྟར་སློབ་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་ལ་ཡོད་པ་དང་། ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་དང་སྒྲུབ་པར་ནུས་པའི་ངེས་པར་ཤིན་ཏུ་དད་པར་འགྱུར་རོ། །གང་ལས་དེ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ ཡུན་རིང་པོར་དད་པ་དང་བཅས་པས་བསྒོམས་ཤིང་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
解脱即是断除二障，因为烦恼障和所知障二者以执著轮回和涅槃二者而束缚。如经所说："方便具有事物相，彼无事即是智慧。"
方便与智慧本性的悲与空无别，即是真如胜义菩提心，教示修持此即如婴儿般于诸境无执著之行。所欲圆满之义自然成就。
密咒即是"曼陀罗"（藏文：མནྟྲ，梵文天城体：मन्त्र，罗马拼音：mantra，意为：守护意），"曼"即所示之意，"陀"即救护，因此胜义菩提心即是咒。熟习此者亦自然成就。言说、所缘和表示即是世俗咒。所缘因从言说而生，故由遍计而成为事业咒。
此四种咒及其眷属为能诠故，密集等即是密咒乘。此次第中主要显示表示咒，因为是语业。如集论中说："身语远离之究竟即是唯了知金刚诵，彼中无有本尊相。"
正因如此而说语金刚等，语即金刚空性，自在成就语金刚，以了知为菩提心本性而成就语金刚。于唯心则从加持次第而决定相应。此后显示与加持次第相关。咒之增上慢即是执著口诵。
所说"应当执持"即是从金刚诵次第至双运菩提心教授之后应当秘密，如是学习者于彼菩提心生起确实具有、具德及能成就的极大信心。由此长期不断地以信心修持而得解

།དེ་ལྟར་གོམས་པར་མི་བྱེད་ན་ཡང་རི་དབང་རྩེ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་ཐར་པར་འོས་པ་ཉིད་དེ། ཐར་པའི་རྒྱུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་བརྟན་པར་གཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པའི་དགོངས་ འགྲེལ་ལོ།།འདིར་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་ཐུགས་དང་ལྡན་པ་འཕགས་པ་ཆེན་པོའི་མཆོག་གིས་གསུངས་སོ། །ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་ཡིས། །སེམས་ཙམ་ལ་ནི་ངེས་པར་སྦྱར། །ཞེས་བཤད་པར་འདོད་པས་དེའི་ཐུགས་ཀྱི་སྲས་འཕགས་པ་ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་གྱིས་རིམ་ པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་བྱ་སྟེ།ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཕྱག་འཚལ་བ་བཞི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སྟེ། སྟོང་པ་དང་ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་དང་། སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །ཕྱག་ འཚལ་བ་ལན་གཉིས་སུ་བརྗོད་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཁྱབ་པར་ཤིན་དུ་དད་པར་གྱུར་པའོ།།རྒྱུ་ཐ་དད་པ་ཁྱོད་ལ་བསྟོད་ནས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་དང་མཉམ་པས་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཁྱེད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི་དགྱེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཡང་གཞན་ དོན་དུ་གཉེར་བའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕྱག་བྱེད་པ་པོ་རང་གི་རྒྱུད་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་དང་།རྒྱུའི་གནས་སྐབས་སུ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོར་ཡོངས་སུ་དགོས་ནས་མོས་པ་བསྟན་པས་ཕྱག་བྱ་བ་ནི་མཆོག་ཡིན་ནོ། ། ཕྱག་འཚལ་བ་ཡང་ཕྱག་བྱ་བར་འོས་པ་ལ་ཡིད་ཚིམ་པས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པས་དེ་ཉིད་བསྟོད་པའི་ངག་གི་རྒྱུད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རང་ལ་ཕྱག་བྱས་པ་གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དོན་དམ་པར་དབྱེ་བ་ཐམས་ཅད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཇི་ལྟར ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།རང་གི་ཡེ་ཤེས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཐ་མི་དད་པར་རང་གིས་རིག་པ་ནི་ཕྱག་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཡང་སོ་སོའི་གནས་སྐབས་སུ་ལྷག་པར་མོས་པ་དང་། ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་གིས་རིག་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་ དོ།།འོན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཀུན་མཁྱེན་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའོ། །རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་རྟག་ཏུ་ཡོད་པས་ཇི་ལྟར་མི་དམིགས་ཤེ་ན། གློ་བུར་གྱི་མ་རིག་པའི་མུན་པས་ཁེབས་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
若不如是修习，则说"乃至须弥山顶等得解脱"，即是堪能解脱，因为执持解脱因菩提心坚固故。此为金刚诵次第之意趣释。
此中具有难解意趣的圣者大尊所说。由于想要解释"以三智慧分别，决定相应唯心"，故其心子圣者释迦友对次第所成就的金刚萨埵作礼，即"顶礼于汝"等。
四次顶礼依次对应双运薄伽梵，是就空性、极空性、大空性本性而言。两次宣说顶礼是对空性遍满生起极大信心。以不同因赞叹汝后，由与持金刚本性平等故，以自续本性向汝顶礼。
顶礼所为即是欢喜，即对为利他而求的薄伽梵，能礼者自续所生之果持金刚，及因位时由本性清净如来藏圆满欢喜而示现信解，故作礼为最胜。顶礼亦因对应礼者以意满足而成最胜，故即是赞叹语之续部。
如是对自作礼，即"于何"等，因为胜义中无一切差别。世俗中则如"如何"等。自智双运无别自知即是礼敬之义。此复于各别阶位增上信解，道位时以某些方面了知而非一切方面，如是解说。
"然而"等中，遍智即是于一切方面了知一切法之真如。本性清净虽恒时存在，为何不见？因为被暂时无明黑暗所覆故。

 །མུན་པ་དེ་སྤང་ བའི་རྣམ་པ་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པས་གསལ་བའི་རིམ་པས་མར་མེ་བཞིན་དུ་སྣང་བར་བྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སྟོང་པ་ཉིད་བཞི་དང་ཐ་མི་དད་པར་རྟོགས་པའོ།།དེ་བས་ན་གསལ་བའི་རིམ་པ་དང་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། སྟོང་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གཟུང་བར་ བརྟགས་པ་འགའ་ཞིག་དང་བྲལ་བས་སྟོང་པ་སྟེ།དགའ་བ་དང་སྣང་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །གཟུང་བར་བརྟགས་པ་མ་ལུས་པ་དང་འཛིན་པར་བརྟག་པ་འགའ་ཞིག་སྤངས་པ་ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་དེ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དང་སྣང་བ་མཆེད་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །འཛིན་པར་བརྟགས་པ་མ་ལུས་པ་དང་ བྲལ་བས་སྟོང་པ་ཉིད་ཆེན་པོ་སྟེ།དགའ་བྲལ་དང་སྣང་བ་ཐོབ་པའི་ངེས་པའོ། །དེ་ལྟར་བཤད་པས་གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་བ་བདེ་བའི་སེམས་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་སྒྲོ་བཏགས་པ་དང་མ་བྲལ་བས། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་རོ་གཅིག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའི་ རང་བཞིན་ནོ།།དེ་ལྟ་བུའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དེས་དགའ་བ་ལ་སོགས་པས་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །འདིར་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་མཐོང་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་སའི་རང་བཞིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་རྟོགས་ པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་སྟེ།ལྟོས་པ་ཐ་དད་པས་ཐ་དད་པ་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་གོ། །ཇི་ལྟར་སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་བདེན་པ་མཐོང་བ་ལ་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་འདིར་འདི་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་བཞི་དང་རོ་གཅིག་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་སྒྱུ་མའི་སྐུར། སྣང་བ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ འོད་གསལ་གྱི་མཐར་ཐུག་སྔོན་དུ་ལྷག་པར་མོས་ཏེ།བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །དེ་ལྟར་མཐོང་བ་འདིའི་གནས་སྐབས་ཕྱི་མ་དེ་དང་དེར་བསྒོམས་པས་ས་བཅུ་རྒྱུན་གྱི་ཐ་མར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བག་ཆགས་ཟད་པའི་མཐར་འོད་གསལ་གྱི་རང་བཞིན་འབྱུང་ངོ་ཞེས་ བཤད་དེ་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱའོ།།མཐོང་ལམ་ནས་བག་ཆགས་ཀྱི་ཕྱོགས་སྤངས་པས། ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཤེས་རབ་སྟེ་སྣང་བའོ། །རྟོགས་པ་ཕྱི་མའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཐབས་ཏེ་སྣང་བ་མཆེད་པའོ། །དེ་གཉིས་ཐ་མི་དད་པ་སྣང་བ་ཐོབ་པ་སྟེ་རྒྱུའོ། །དེ་ནས་དེ་དང་རོ་གཅིག་པའི་འབྲས་བུ་ ནི་འོད་གསལ་ཏེ།རྣམ་རྟོག་གི་མུན་པ་ཐམས་ཅད་མ་ལུས་པར་སྤངས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
断除彼黑暗之相，即是以欢喜等明显次第如灯般显现的智慧与四空性无别而了知。因此应当显示明显次第与了知次第，即"空性"等。
由离某些所取分别故为空，即具有喜与明相本性。由断除一切所取分别及某些能取分别故为极空，即具有胜喜与增明本性。由离一切能取分别故为大空性，即离喜与得明之决定。
如是解说，由未离胜义有之乐心所取能取离之增益，故一切法无自性与一味世俗俱生喜之本性。为令易于以如是空性等以喜等了知故当解说。
此中空性等即是一刹那见道本性极喜地本性俱生喜了知无别，由所依差别而安立为差别，如同一刹那见谛有十六刹那。
如是此中，此即是与四空性一味大悲本性幻身，显现双运大乐光明究竟前增上信解，修习果即是见道本性。如是见此后位，于彼彼修习，十地相续最后尽一切增益习气后，生起光明本性，如是说为智慧。
由见道断除习气分故，殊胜转依智慧即是智慧明相。由是后了知之因故为方便，即是增明。彼二无别即是得明，为因。此后与彼一味之果即是光明，即是断除一切分别黑暗无余。

 །དེ་ལྟར་རྒྱའི་རིམ་པས་རྣམ་པར་དག་པ་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་དེ་ལས་སྟོང་པ་བཞི་དང་། རང་བཞིན་གཅིག་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་སྟོབས་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་ སོགས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ།མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱིས་གསལ་བ་ལོངས་སྐུའི་རང་བཞིན་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡོངས་སུ་དག་པའི་སྐབས་སུ་ཡང་ཅི་རིགས་པར་སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལས། རང་བཞིན་ སྐྱེ་བས་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་གྲངས་དང་།དེའི་རང་བཞིན་རྣམས་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་བཤད་དེ་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཞི་བ་ནི་ཞི་བའོ། །ཉེར་ལེན་ནི་འདོད་པས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བའོ། །འཛིན་པའི་གཞི་ནི་རྒྱུན་དུ་གནས་པའི་ཚོར་བའི་ཀུན་དུ་རྟོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྣང་ བའི་རང་བཞིན་གསལ་བ་ནི་མཚན་མོ་ལ་སོགས་པའོ།།དགོངས་པ་མི་ཤེས་ཤིང་མོས་པ་ཆུང་བས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་རམ་པདྨའམ་ཡི་གེ་ཨའམ་བུད་མེད་ཀྱི་གཟུགས་སྣང་བའི་རང་བཞིན་དུ་མོས་པར་བྱའོ། །ཉེ་བར་མི་ལེན་པ་ནི་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བའོ། །སྐད་ཅིག་ཐང་ཅིག་ལ་སོགས་པ་ནི་ ཉེ་བར་མཚོན་པར་བྱའོ།།ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྣང་བ་མཆེད་པའི་རང་བཞིན་གསལ་བ་ནི་ཉོན་མོ་ལ་སོགས་པའོ། །སྔར་བཞིན་དུ་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་མཆེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་མོས་པར་བྱའོ། །ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའོ། །ས་བོན་ ནི་ཨའོ།།སྣ་བུག་གཡས་གཡོན་ལས་མ་བྱུང་ཞིང་རྩ་དབུ་མའི་ནང་དུ་གནས་པའོ། །རླུང་གི་གཡོ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་དབུ་མའི་མཚམས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྔར་བཞིན་དུ་ཨ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་ཐོབ་པར་མོས་པར་བྱའོ། །རང་བཞིན་འདི་དག་ཕལ་ཆེར་ངེས་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། ལ་ལ་ནི་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་སྤྱོད་བསྡུས་སུ་སྣང་བ་ལ་ཡང་ཆགས་པའོ། །སྣང་བ་མཆེད་པ་ལ་ཡང་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་བཤད་དོ། །སྣང་བ་གསུམ་པོ་འདིའང་རང་བཞིན་རྣམས་ནི་སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་རྣམས་ཏེ། དེ་ཡང་ནང་ནི་ཚོར་བ་ཙམ་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ལ། དོན་དམ་པར རང་བཞིན་མེད་པ་ནམ་མཁའ་དང་འདྲའོ།།དེ་བཤད་པ་རང་རིག་ཙམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མ་ལུས་ལུས་པ་མེད་པ་ནི་རིམ་གྱིས་སམ་ཅིག་ཅར་རོ། །བར་དོ་ལ་སོགས་པའི་སྐབས་སུ་ཇི་སྲིད་དུ་སྣང་བ་ནི་སེམས་ཏེ་བརྟན་པར་མི་འགྱུར་བའོ། །གཡོ་བ་ནི་དབུགས་འབྱུང་ དང་རྔུབ་པ་བདག་གིས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是由因次第清净无间道本性中，与四空性同一本性三种自性之大乐本性，具足力、神通等一切相，以相好庄严明显之受用身本性双运大持金刚位一时生起。
如是于清净位中亦随应由心位差别，由本性生起故，为安立明等异名及其本性故说"明"等。寂即寂静。近取即由欲遍执。执持基即常住受想分别世俗显现本性明显，即夜等。
不知密意且信解小者，应当信解为月轮或莲花或字母"阿"或女身显现之本性。不近取即无遍执。刹那须臾等应当譬喻。世俗增明本性明显即昼等。如前应当信解为日轮等增明本性。
细瑜伽即金刚诵瑜伽师。种子即"阿"字。不从左右鼻孔而出，住于中脉内。具风动本性应知在中脉际。如前应当信解"阿"等为得明。此等本性多为决定，有些则不决定。例如集论中说明亦有贪，增明亦离贪。
此三种明之本性即是心位差别，其中内即唯受世俗，胜义中无自性如虚空。解说此即"唯自证"等。无余无遗即是渐次或顿时。中阴等位中所有显现即是心，不成坚固。动即是由我出入息。

།སྒྲོན་གསལ་ལས་སྣང་བའི་དབྱེ་བས་འདི་དག་ལས། མཚམས་དང་མཚན་མོ་ཉིན་མོ་ཞེས། །འཇིག་རྟེན་དུ་ནི་ཐ་སྙད་བྱས། །ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་དཔེ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེ་དང་གནས་དང་འཇིག་པའོ། །བར་དོའི་སྲིད་པར་གནས་པ་དང་། །འཇིག་རྟེན་གྱིས་ནི་ ཇི་སྲིད་བཏགས།།སེམས་དང་རླུང་གི་རྣམ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །འདི་ནི་བརྟེན་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། །གང་གི་ཚེ་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱིས་འབར་བ་ཟུང་འཇུག་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དགའ་བ་བཞིའི་རང་བཞིན་གོམས་པ་ལས་འཆར་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཀྱང་ དང་པོར་གོམས་པའི་ཕྱིར་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ནི་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་དེ་སྒྱུ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།རྟོག་པ་མཐའ་དག་ནུབ་པའི་ཕྱིར་བཞི་པ་འོད་གསལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མཚོན་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་བརྟག་གཉིས་ལས། མཚན་ཉིད་བྲལ་ བ་གསུམ་ལས་གཞན།ཆགས་དང་ཆགས་བྲལ་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་སྔར་དང་འདིར་བཞི་པ་བསྟན་ལ་འོག་ཏུ་ཡང་འཆད་དོ། །རྒྱུད་གཞན་ལས་ཀྱང་། ལྷན་སྐྱེས་བཞི་བར་དྲང་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདོད་ཆགས་ནི་དགའ་བ་ཟླ་བའི་ འོད་དང་འདྲ་བ་སྟེ།སྤྲོ་བ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་ཁྱད་པར་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ལ་འཁྱུད་པ་དང་ཙུམྦ་ན་ལ་སོགས་པ་བདེ་བའི་རང་བཞིན་དུ་འཇུག་པ་དང་། དད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་དང་བཏང་སྙོམས་དང་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པའི་རྙོག་པ་དང་འབྱུང་བར་སྒྲོ་བཏགས་པ་འགའ་ཞིག་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་འཁྱུད་ པ་ལ་སོགས་པའི་བདེ་བའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་སྣང་བའོ།།བར་མ་ནི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྣང་བ་མཆེད་པ་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་དང་འདྲ་བ་སྟེ། གསལ་བར་སྣང་བ་དང་འཁྱུད་པ་ལ་སོགས་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསལ་ཞིང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་བདེ་བའི་རང་ བཞིན་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར།གཟུང་བར་སྒྲོ་བཏགས་པ་མ་ལུས་པ་དང་། འཛིན་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་འགའ་ཞིག་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཐབས་ཡིན་ཏེ། ཐབས་ལས་བྱུང་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའོ། །ཤེས་རབ་དང་ཐབས་འདི་གཉིས་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་རོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ ཚུལ་གྱིས་ཆགས་བྲལ་གྱི་དགའ་བ་སྣང་བ་ཐོབ་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་བདེ་བ་མྱོང་བ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་མུན་པ་དང་འདྲ་བ་སྟེ།གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་གཞན་མ་ལུས་པ་མེད་ཀྱང་བདག་གིས་བདེ་བ་སྤྱོད་ཅེས་བདེ་བ་མྱོང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཕྲ་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་ལ་ གེགས་བྱེད་པ་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
如灯明论中说，由明之分别此等中："黄昏与夜晚白昼等，世间中作如是言说，是为三智慧之喻，生住灭三者。中阴有位住，世间如是假立，心与风之变化。"
若问此将如何依止？当相好庄严炽盛双运明等为相之四喜本性由串习而生起。然为初修习故，应当以喜等差别了知，如说"幻"等。由一切分别没入故，第四光明俱生将得表示。
如二续中说："离三种相外，断除贪与离贪。"因此前此处示第四，后亦当解说。其他续中亦说："俱生引至第四"等。
贪欲即喜如月光，由生欢喜故及殊胜性故，于拥抱亲吻等入乐本性，由信解故，不入苦、舍、嗔等垢及所增益某些生起故，由了知拥抱等乐本性故，显现为智慧本性。
中间即胜喜增明如日光，由明显显现及遍及拥抱等故，由了知为明显殊胜乐本性故，由一切所取增益及某些能取增益不入故为方便，即是从方便所生俱生喜。
此二智慧与方便平等入一味之理，离贪之喜得明殊胜乐受，如相之黑暗，虽无余所取能取增益，然由与"我受用乐"之微细分别念相关故成为见真如之障碍。

།ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཆ་དང་འདྲ་བས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཀུན་རྫོབ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའོ། །གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ། འོད་གསལ་ལ་ཟུང་འཇུག་ འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ་དོན་དམ་པར་བདེ་བ་དམ་པའི་སེམས་ཙམ་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མུན་པ་དང་བྲལ་བས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རང་གིས་རིག་སྟེ།དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འོད་གསལ་གྱི་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་ འདི་དག་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་ཞེ་ན།གསུངས་པ། དབང་པོ་གཉིས་ཞེས་སོ། །ཕྱིའི་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་པདྨ་དང་རྡོ་རྗེ་སྦྱོར་བའོ། །ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་དེ་མེད་ན་སྔར་དབང་བསྐུར་བ་ལ་སོགས་པའི་དུས་སུ་མྱོང་བའི་བདེ་བ་མོས་ཤིང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་སྦྱོར་བས་སོ། །དཔེར་གྱུར་པ་ དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་སྔར་བཤད་པའི་སྟོང་པ་དང་།ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་དང་། སྟོང་པ་ཆེན་པོ་དང་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་ལ། ཅི་རིགས་པར་དེའི་རང་བཞིན་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་དེ། ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པའོ། །ཞུགས་ནས་ནི་རྟོགས་ནས་སོ། །འདིར་འོད་གསལ་ བ་ནི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་བ་དང་དད་པར་རྣམ་པར་བཞག་སྟེ།སྐད་ཅིག་མ་དེ་ལ་རབ་ཏུ་བཅུག་ཅིང་འདྲ་བའི་རྒྱུན་ལྡོག་པར་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཉིད་ཤེས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་སྣང་བ་བསྐྱེད་པའི་ཚུལ་དང་རྫོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་ཤེས་ནས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། གསུངས་པ་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་སྟེ།ཤེས་རབ་དང་སེམས་སྣང་བའོ། །རྡོ་རྗེ་དང་ཐབས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་སྟེ་སྣང་བ་མཆེད་པའོ། །ཤེས་རབ་ཐབས་སུ་ནི་ཟླ་བ་དང་རྡོ་རྗེ་རོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ལས་བྱུང་བའི་ལྷའི་སྐུ་སྟོང་པ་ཉིད་རོ་གཅིག་པའོ། །དེ་བས་གསུངས་པ། ཕྱག་རྒྱ་བཞིས་ཞེས་ཏེ། སྟོང་ཉིད་བཞིས་སོ། ། རྣམ་གཞག་གི་རིམ་པས་ཀླུའི་བློས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་ཡུམ་ནི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། སྔགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། གཟུགས་སྣ་ཚོགས་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་བསྒོམ་པའི རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིན་ནོ།།སྟོང་པ་གསུམ་ནི་སྒྱུ་ལུས་ཀྱིས་ཏེ། རྣམ་རྟོག་གི་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤང་བའོ། །དེ་ཉིད་ནི་ཤེས་པ་གསུམ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ།

我来为您翻译这段藏文：
胜义俱生即一切法无自性。与俱生分相似故，世俗俱生即大乐。二者皆有俱生喜，于光明中双运，离执持，胜义中唯有胜乐心等增益之一切了知黑暗已离，由经验大乐故自证知，由成为其本性故成为光明之变化。
若问此等喜等如何生起？说"二根"等。外智慧与方便莲花金刚和合。若于梵行者无彼，则由前灌顶等时所经验乐信解及智慧印契合。
如前所说，应了知此等喜等为喻，为空性、极空性、大空性及一切空性之本性，随应亦应如是了知其本性，如说"智慧"等。入即了知。
此中光明安立为心本性轻安与信解，于彼刹那入及相似相续还灭假名。了知彼即由了知本性明生起之理及圆满本性。
若问如何？说"智慧"等，智慧与心即明。金刚与方便及心所生即增明。智慧方便即月与金刚一味所生天身空性一味。故说"以四印"即以四空性。
依安立次第，龙慧说世尊为大手印，佛母为三昧耶印，咒之智慧为法印，以种种色相圆满利众为事业印。如是是修生起次第瑜伽师。
三空由幻身，即断除具分别习气之障。彼即是三智无自性法身。

 །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནི་ཇི་ལྟར་དགོངས་པའོ། །འགྱུར་བ་མེད་པ་ནི་འཁོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་ བ་མེད་པ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ།སྣང་བ་དང་རང་བཞིན་གྱི་སྒྲ་ནི་དོན་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་མེད་ནི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཟད་པས་སོ། །ཡོད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྱུང་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུའོ། །དེས་ནི་སྒྱུ་མའི་ལུས་དང་། འོད་གསལ་ དང་།ཟུང་འཇུག་གི་སྐུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བསྟན་ཏོ། །མི་གཡོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་རླུང་འགོག་པ་མཚམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་སྣང་བ་ཐོབ་པ་དག་པ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་གསལ་བ་སྟེ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྨད་ཆེན་པོ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཀྱང་སོ་སོར་སྣང་བའི་ ཕྱིར་རོ།།ཡེ་ཤེས་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའོ། །བྱང་ཆུབ་ཤིང་དྲུང་དུ་བཞུགས་ཏེ་མཚན་ཕྱེད་དུས་སུ་རྒྱལ་བའི་གསུང་ལས། རྒྱལ་བ་དེ་དག་གིས་བཀའ་སྩལ་བའི་ཤེས་རབ་མ་ལས་སྐྱ་རེངས་འཆར་བའི་དུས་སུ་རྒྱལ་བའི་གསུང་ལ་དམིགས་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འོད་གསལ་བ་དང་།རང་རིག་ཏུ་གསལ་བ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཟིགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཕུང་པོ་དང་འཆི་བདག་གི་བདུད་འཇོམས་པར་མཛད་དོ། །སྲོད་ལ་ནི་ལྷའི་བུའི་བདུད་བཏུལ་ལོ། །འདིར་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་འོད་གསལ་ བ་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ།དེས་བདག་གཅིག་པའི་ཚུལ་དེའི་རྣམ་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡེ་ཤེས་དགའ་བ་བཞིའི་རང་བཞིན་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ནི་འབྲས་བུའོ། །རྒྱུའི་གནས་སྐབས་སུ་དགའ་བ་བཞི་དང་རོ་གཅིག་པར་མྱོང་བ་དང་། རང་བཞིན་མེད་པ་ནི་ཐ་མི་དད་པ་ཁོ་ནའོ། །ཆགས་པ་དང་ཆགས་ པ་བར་མ་དང་ཆགས་བྲལ་གྱི་དགའ་བ་དང་།མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དང་དགའ་བྲལ་གྱི་བདག་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པས་ཐ་དད་དུ་མི་དམིགས་སོ། །ཡེ་ཤེས་བཞི་པོ་དེ་ཡང་སྟོང་པ་མིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་སྟོང་མིན་ནི་དོན་དམ་པ་ རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྟོང་པ་དང་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་གཞན་དབུ་མར་གནས་པ་ནི་འགལ་བ་ཡང་མེད་དོ། །ཡེ་ཤེས་གསུམ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་རོ་གཅིག་པའི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་རིམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་སྦྱོར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
一切智即如所密意。无变异即无轮回故。无显现即无自性，显现与自性二词义同一故。无二即尽对治分故。离有等即无任何故。将生即世俗中。彼示现圆满幻身、光明及双运身。
不动三摩地即风止息际本性得明清净，由未了知真如故。彼即明显，由无戏论故。稀有即由自性亦各别显现故。智慧即大乐。
坐于菩提树下，于夜半时从佛语中，从诸佛所宣说般若母，于黎明时缘佛语，见俱生喜本性真如光明及自证明显金刚般双运三摩地。彼能摧破烦恼、蕴、死魔。初夜降伏天子魔。此于密咒乘中。
彼即光明无自性，由彼示现一体之相故。智慧四喜本性双运即是果。因位中四喜一味经验与无自性唯是无别。贪、中贪、离贪之喜及胜喜、离喜本性真如智慧成一故不别观。
彼四智慧非空，由世俗中以大乐理有故。非不空即胜义无自性故。住于空与不空以外中道亦无相违。三智慧即与俱生喜一味三智慧次第相应。

 །དེ་བས་ན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ན་ལས་གྲོལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ ཡང་བསྐྱེད་རྫོགས་རིམ་པ་གཉིས་ལ་གོམས་པས་ལས་དང་པོ་པའི་སྦྱོར་བས་རྩོལ་བ་དང་བཅས་པ་མཚན་མ་མེད་པའི་སྒོམ་གྱི་ས་བརྒྱད་པ་མི་གཡོ་བའི་ས་རྟོགས་ནས།དེ་ནས་བརྩམས་ཏེ་རྩོལ་བ་མེད་པར་རྒྱུ་བ་སྣང་བ་གསུམ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་སྒྱུ་མའི་སྐུ་གཟིགས་ ཤིང་འོད་གསལ་ལྷག་པར་རྟོགས་ལ།ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་འོག་མིན་དུ་བཞུགས་པ། སྐྱེ་བ་འདིའམ་འགའ་ཞིག་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་འགྱུར་རོ། །གོམས་པ་དེ་ཡང་སྤྱོད་པ་གསུམ་གང་རུང་གིས་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་སྟེ། ཆོས་འབྱུང་བ་ལ་ སོགས་པའི་ཆོས་འབྱུང་རྟག་ཏུ་བརྟན་པས་མངོན་པར་འབྱུང་བ་ལ་སློབ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་དང་འབྲེལ་ལོ།།ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་ཆོས་འབྱུང་སྟེ། དེ་སྙེད་པ་ཇི་ལྟ་བར་དུས་འགའ་ཞིག་ཏུ་བརྟེན་པས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཁོ་ན་སྤྱོད་པ་ཡིན་གྱི། ཕྱིའི་ཆོས་འབྱུང་གིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གོ་རིམས་ བཞིན་དུ་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པ་དང་།སྤྲོས་པ་མེད་པ་དང་། སྤྲོས་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤིང་ཏ་ལ་དང་རས་བལ་ཚིག་པ་བཞིན་དུ་ཡུན་རིང་བ་དང་ཐུང་བ་དང་ཤིན་ཏུ་ཐུང་བས་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་བྱེད་རྣམས་ཀྱིས་གོམས་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་དབྱེ་བ་ནི་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམས་ཀྱི་ དབྱེ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་ནོ།།བསྟན་བཅོས་མཆུ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལ་ངལ་བར་བྱས་པ་ཙམ་མོ། །གནས་དྲུག་ནི་མཐའ་དྲུག་གོ། །སྒྲིབ་པ་རྣམས་ལས་རིང་དུ་སོང་བས་འཕགས་པའང་ཡིན་ལ། རྡོ་རྗེའང་ཡིན་པས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་དཔལ་ལྡན་ཀླུ་སྒྲུབ་བོ། །རིམ་པ་འདིས་ཕལ་ཆེར་ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་ རང་བཞིན་གྱི་དབྱེ་བས་སེམས་ཀྱི་དབེན་པ་གསལ་བར་མཛད་དོ།།འདི་ལྟར་སྤྱོད་བསྡུས་ལས། རང་བཞིན་གྱི་སྣང་བ་ཙམ་ཤེས་པ་ནི་སེམས་དབེན་གྱི་མཐར་ཐུག་གོ། །དེ་ཡང་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དང་བཅས་ཤིང་མཚན་མ་དང་ལྡན་པ་ལྷའི་གཟུགས་ནི་མི་དམིགས་ཏེ། སེམས་སྣང་བ་ཙམ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ།།འདིར་དགོངས་པ་བླ་ན་མེད་པ་བསྟན་པ་ཡིན་པས་བླ་ན་མེད་པའི་དགོངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་དགོངས་འགྲེལ་རྫོགས་སོ།། །།བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་བདག་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་བསྒོམ་པའི་ནུས་པ་ཐོབ་པས་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་དམ་པའི་བདག་ཉིད་ ཅན་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བསྒོམ་པ་ལ་ངེས་པར་སྦྱར་བའི་ཕྱིར་བཤད་དེ།ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
因此唯由彼真如智慧得解脱，彼亦由串习生圆二次第，以初业行者加行有功用无相修之第八不动地了知后，从彼开始无功用行，三明与无二大乐本性幻身现见，殊胜了知光明，双运受用圆满身住色究竟天，于此生或某生中成就一切智。
彼串习亦由三行随一而作，如是所说与"法生等法生恒坚固而显现修学"相关。法界即法生，如是寻求某时依止唯是现证菩提之行，非由外法生。如是次第以具戏论、无戏论、极无戏论诸行，如多罗树及棉花燃尽般，以长时、短时、极短时，诸成就修持者作串习。
彼差别即明等智慧诸殊胜差别。论口即仅于论典劳作。六处即六边。远离诸障故为圣且为金刚故为持金刚吉祥龙树。以此次第多由三智慧本性差别明显作心清净。
如集论中说："唯了知本性明即是心清净究竟。彼亦具一切明及相之天身不可得，由唯是心明故。"此中示无上密意故名无上密意。彼密意释毕。
由得加持自性世俗谛修习力故，为令定修彼真如胜义自性本明故说"一切"等。

 །མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་འོད་གསལ་རྟོགས་པའོ། །བླ་མའི་གསུང་གིས་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་རང་ བྱུང་ངོ་།།ལྷག་པའི་ལྷ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་གཙོ་བོའོ། །སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཆོ་ག་ནི་འཁྱུད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །སྣང་བ་ནི་སྟོང་པ་བཞི་མྱོང་ཞིང་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་བདུད་རྩི་ཡིན་པས་ དེའི་སྣོད་ཀ་ལ་ཤ་ནི་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུ་སྟེ།དེས་རྩེ་མོར་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པར་བཞག་ནས་གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བར་བྱའོ། །གང་ཟག་བློ་ཆུང་ངུ་ཡིན་ན་སྤྱོད་བསྡུས་ལས་གསུངས་པ། བུམ་པའམ་ཡང་ན་དུང་དཀར་ལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བཞག་ནས་སུ། །དེ་ལ་དམ་ཚིག་སྦྱིན་བྱ་སྟེ། །གཉུག་ མའི་ཕྱག་རྒྱར་ཡང་དག་ལྡན།།ཞེས་པ་འདིར་གཉུག་མའི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་སློབ་མས་མངོན་སུམ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་མོས་ནས་སྔར་གང་ཕུལ་བའོ། །ཁམས་གསུམ་གྱི་སྒྲོ་བཏགས་པ་རྣམས་དང་། ཁྱད་པར་བྲལ་བ་ཡིན་པས་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་གོས་པའོ། །ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་གྱུར་ ནི་སྤྲོས་པ་མེད་པ་སྟེ།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཅི་ཡང་མི་དམིགས་སོ། །མི་བརྟེན་པ་ནི་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་བསམས་པའི་ཀུན་རྟོག་ནི་སྨོན་ལམ་སྟེ་དེའི་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་སུ་མ་བསམས་པ་ཁོ་ན་ལས་སྨོན་ལམ་གྱི་དོན་ཀུན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འབྱུང་ ངོ་།།བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚུལ་གྱིས་དེའི་ཐུགས་སོ། །གོས་པ་ནི་བག་ཆགས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ནི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་གིས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་མངོན་པར་འབྱུང་བ་ནི་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་སོ། །ལས་དང་སྐྱེ་བའི་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའོ། །སྣང་བ་གསུམ་ སྤངས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་།འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྟོག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དག་པས་སོ། །རྡོ་རྗེ་ཡེ་ཤེས་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའོ། །ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ནི་ཟུང་འཇུག་གོ། །དེ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དེ་གོམས་པ་ལས་འབྱུང་བའི་ ཕྱིར་དེ་དང་བདག་གཅིག་པའི་ཚུལ་དུ་དེ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བས་གསུངས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་གྱི་གནས། །ཞེས་སོ། །ཐོག་མཐའ་མེད་པ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞི་བ་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མེད་པའོ། །རིམ་པ་ནི་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བརྩམས་ པ་ནི་བརྟན་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུའོ།

我来为您翻译这段藏文：
现证菩提光明了知。非上师语所行境，由各自证知真如了知所生即自生。殊胜天即识蕴等本性不动等主尊。等持仪轨即拥抱等。明即四空经验及喜等本性。
菩提心为甘露故，彼器宝瓶即金刚宝，以彼置于顶极坚固后当授秘密灌顶。若为小慧者，如集论所说："于宝瓶或白螺中，安置菩提心，于彼当授三昧耶，具足本性手印。"此中本性手印即弟子现前信解金刚萨埵而前所献。
由离三界增益及差别故不染诸欲。等同虚空即无戏论，由彼故无所缘。无依即由依所依等及自性无故。未思维分别即愿，于彼果位中唯由未思维生一切愿义圆满。
以不可思议三摩地理为彼意。染即习气。菩提即由般若智慧力大乐显现，以明等次第。具业及生习气。
离三明即本性遍净，及出世间分别位中由暂时垢净故。金刚智即大乘。大智慧即双运。若问如何？由一切佛从彼串习生故，以一体理住彼故。
故说："一切如来住处"。无始终即无生灭故。寂即无所知障。次第即明等。着手即为令坚固故。

།ཟླ་བའི་འོད་དང་བཅས་པའི་མཚན་མོའི་ཆ་ལྟར་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པ་དང་མི་གསལ་བ་སྣང་བའི་ཕྱིར་མཚན་མོའི་ཆ་སྟེ། དགའ་བ་སྟེ་སྣང་བའོ། །ཉི་མའི་འོད་དང་ལྡན་པའི་ཉིན་མོ་བཞིན་དུ་གསལ་བར་སྣང་བའི་ཉིན་མོ་སྟེ། མཆོག་ཏུ་ དགའ་བ་སྣང་བ་མཆེད་པའོ།།མཚན་ནི་ཤིན་དུ་དམར་བ་བཞིན་དུ་ཉིན་མཚན་རོ་གཅིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཤིན་ཏུ་ཡིད་དུ་འོང་བར་སྣང་བས་མཚམས་ཏེ། དགའ་བྲལ་སྣང་བ་ཐོབ་པའོ། །འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཕྲ་བར་གྱུར་པ་བདེ་བས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་རྣམ་རྟོག་ གི་རང་བཞིན་དག་ནི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་གསུམ་དང་སྦྱར་རོ།།ཀུན་རྟོག་གསུམ་པ་དེས་སྟོང་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྣང་བ་དང་རོ་གཅིག་པའི་སྣང་བ་གསུམ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་དགའ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྐད་ཅིག་སྟེ་འོད་གསལ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་འོད་གསལ་བ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པའི་བྱང་ ཆུབ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་མྱོང་བས་སོ་སོར་ལྷག་པར་རྟོགས་པ་སྟེ།དེ་དང་བདག་གཅིག་ཏུ་འོད་གསལ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལ་ལར་ནི་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པར་འདོད་ནས་དོན་ཐ་དད་པར་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ནི་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་དབུགས་འབྱུང་ཡིན་ལ།དེ་རང་བཞིན་མེད་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་དབུགས་འབྱུང་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ལ་ལར་ནི་དེ་ཐ་མི་དད་པར་སྨྲ་བར་འདོད་པས་ཐ་མི་དད་པར་གཞག་སྟེ་དཔེར་ན། འབྲས་བུས་རྒྱུ་ལ་རྒྱས་བཏབ་སྟེ། རྒྱུ་ཡིས་འབྲས་བུ་རྒྱས་བཏབ་བསྒོམ། །ཞེས་ པ་བཞིན་ནོ།།བསྟན་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བརྗོད་པའི་ཚིག་གིས་སོ། །དོན་དམ་པར་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། ངག་ཏུ་བརྗོད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱིར་གསུངས་པ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཉིད་ཡུལ་དེ་རང་གི་རིག་པར་བྱའོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་འོད་གསལ་བ་དང་རོ་ གཅིག་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་མཚོན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ན།གང་གི་དཔེ་འདི་ངེས་པར་མི་ནུས་པ་ལ་གསུངས་ཏེ། ངག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དྲི་མེད་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྙོག་མས་མ་གོས་པའོ། །ཡང་དག་མཐའ་ནི་སྟོང་ པ་ཉིད་བཤད་པར་བྱའོ།།སློབ་མས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་དེ་ལ་ཕྱིའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དཔེར་གྱུར་པ་མཐོང་བའི་ངེས་པས་ཐོབ་སྟེ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ནང་གི་བདེ་བ་དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རང་བཞིན་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
如具月光夜分般生喜及不明显显现故为夜分，即喜即明。如具日光白昼般明显显现之昼，即胜喜明增。如极红暮时，以昼夜一味理极悦意显现故为际，即离喜得明。
变异等微细分别以乐殊胜分别自性，依次配三明。由彼三分别空大乐明与一味三明及俱生喜菩提刹那即光明。
由胜义光明一切法无自性菩提，以世俗俱生乐经验各别殊胜了知，与彼一体光明故变异故。有谓异返体而假立异义而已。如说俱生乐是如来出息，彼无自性是金刚持出息。
有欲说彼无别而立为无别，如："以果印定因，以因印定果修。"
示即以世俗言说词。胜义非分别及语言境界。故总说："瑜伽师当自证知彼境。"
为表出世间光明一味大乐菩提故，于不能决定此喻者说"语"等。无垢即不染一切有无等增益之浊。真实际当说为空性。
弟子亦于彼刹那由见外菩提喻之定得而了知。内乐亦是世俗本性大乐与胜义本性一切空。

 །དེ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པར་ཡང་ཡོངས་སུ་ བརྟགས་ཏེ།དང་པོ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་ཉམས་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པར་རྣམ་པར་གཞག་གོ། །གཉིས་པ་ནི་དེ་དང་བྲལ་བའོ། །ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང་། མ་བྱུང་ཡང་རུང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་གནས་པ་ཉིད་དེ། དཔེར་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་བཞིན་ནོ།།བག་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་ཡང་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་འགྲོ་བ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་འོང་བ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་འཁོར་བ་སྟེ། དེ་གཉིས་འདི་ལ་མེད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་གསུངས་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་གང་ནས་ཀྱང་འོང་བ་མེད་ཅིང་འགྲོ་བ་མེད་ དེ།དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ་ཞེས་སོ། །ཟད་པ་ནི་སྒྲིབ་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་སོ། །འཕེལ་བ་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་གྱི་རང་བཞིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་གསུངས་པ་དངོས་པོ་བརྗོད་དུ་མེད་པའོ། །ཉམས་པ་དང་ནི་འཕེལ་མི་རུང་། །ཞེས་སོ། ། དངོས་དང་དངོས་མིན་ནི་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པར་སྒྲོ་བཏགས་པའི་སྤྲོས་པ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཆོས་སྐུ་ཡིན་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པས་ངོ་མཚར་བའོ། །ངོ་མཚར་མིན་པ་ནི་སེམས་རྟག་ཏུ་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན པས་སོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བས་གནས་པ་མིན་ཏེ། འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཚུལ་དུ་ཅི་རིགས་པར་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ཉིད་ནི་བདེན་ཞིང་མི་སླུ་བ་བདེན་པ་གཉིས་ཐ་མི་དད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ།།དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ་ཞེས་སྤྱོད་བསྡུས་སུ་གསུངས་སོ། །རྒྱུ་དང་མི་རྒྱུ་འདིའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་རྒྱུ་དང་མི་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །འདི་ལྟར་སྔར་གསུངས་པ། རྣལ་འབྱོར་གང་དང་གང་དམིགས་པ། །དེ་ནི་བདག་ཉིད་བཞིན་དུ་རྟོག། །ཅེས་ སོ།།གང་གི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་བརྟགས་ནས་བེམས་པོ་དང་གཞན་སེམས་མེད་པས་ཇི་ལྟར་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པས་འགྲོ་བའི་གཉེན་གཅིག་པུ་ལ་སོགས་པར་འགྲུབ་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའོ། །མི་ཟད་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དོན་གཉིས་ ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ།།རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་པས་ཞི་བའི་སྐུའོ། །ཞི་བ་མིན་ན་ནི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
彼亦遍计为异返体，初者安立为具生住坏法。第二者离彼。如诸如来出世或不出世，诸法法性恒住，如所谓真如等。
亦离习气等，如是去即涅槃，来即大悲轮回，此二于此无有。故说："善男子，真如无所从来亦无所去，真如即是如来。"
尽即诸有障。增即神通等功德自性。故说无可言说事："不可损亦不可增。"
由超越有等增益戏论故离实非实。故虽是无戏论法身，以世俗理具去等故稀有。非稀有即心恒为二谛自性故。
故不住去等加行，由无去等故。世俗理中随应生有等言说。彼即真实不欺诳二谛无别相双运次第真实三摩地。
如集论说："一切所缘寂静真如。"由此体性为行不行故为行不行自性。如前所说："瑜伽师于何所缘，即如自性分别。"
由计为自性故，无情及他心既无，如何以大悲等成就为众生唯一亲友等。智慧即大乐。不尽即法身空性。具二义自性。
恒时等持故为寂静身。若非寂静则具最胜精进。

 །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་གནས་པ་ཁོ་ནའོ། །སངས་རྒྱས་མིག་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་ཕྱེ་བས་སོ། །ལུས་ལ་སོགས་པས་བྱ་བ་བྱེད་ཀྱང་ དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སེམས་བརྟན་པས་གཡོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་མཉམ་པར་བཞག་པས་སོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ངག་གི་བརྗོད་པ་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་ལྟ་བུས་ལྷ་དང་མིའི་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བརྟན་པའི་ཕྱིར་ལོངས་སྤྱོད་ལྡན་ཏེ། བླ་ན་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་བདུད་རྩི་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ པས་ཀྱང་ངོ་།།སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་འགྲོ་བ་འདོན་པ་ལ་བརྩོན་པས་འཇིག་རྟེན་མགོན་པོའོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་འདིས་ནི་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་ཐ་མི་དད་པ་དག་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་སྐུ་རང་ཉིད་དང་བ་དང་བསམ་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་གོམས་པར་བྱེད་དོ། །ཤེས་རབ་འབྲིང་པོས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་ པའི་རང་བཞིན་ཡང་ནས་ཡང་དུ་སྟོང་པར་བྱས་ཤིང་།དངོས་པོར་འཛིན་པའི་མདུད་པ་གྲོལ་བ་དང་ལྡན་པར་བྱ་ཞིང་མེད་པར་འཛིན་པར་གྲོལ་ཞེས་བྱ་སྟེ་མན་ངག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རིལ་པོ་ནི་ལུས་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཛིན་པ་ནི་རིལ་པོར་འཛིན་ནོ། །འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་འོད་ གསལ་དུ་བྱས་ནས་དེའི་རྗེས་སུ་རང་འཛིན་པ་ནི་སྟོང་པར་བྱེད་པ་སྟེ་རྗེས་སུ་གཞུག་པའོ།།སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་ཞུགས་པས་ཇི་ལྟར་གཞན་དོན་བྱེད་ཅེས་གསུངས་པ་དེ་དང་དེ་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི་ཁ་དོག་དང་ལྡན་པ་དེ་དང་དེའི་ མདོག་དང་མཚུངས་པའི་འོད་ཟེར་རྣམས་ནི་དེ་དང་དེའི་གཟུགས་འོད་ཟེར་རོ།།དེ་དང་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཀྱང་ངོ་། །གནས་སྐབས་འདིར་སྐྱེ་བ་སྔ་མའི་དྲི་མ་བཀྲུ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོད་གསལ་དུ་འཇུག་པ་ཁོ་ན་ལ་ཆེར་འབད་པས་ ལན་འགའ་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་སོ།།འོ་ན་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་སོགས་པ་ནི་ལྡང་བ་ཡོད་ན་འབྱུང་སྟེ། དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། གསུངས་པ། ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རུང་བ་ལས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལས་སོ། །སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། གསུངས་པ་ རིགས་ཞེས་པ་སྟེ།སངས་རྒྱས་ལྔའི་རིགས་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་གང་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་པ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་སྐུར་རང་ཉིད་ལྡན་པར་བྱ་སྟེ། སྤྲོས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་དང་འོད་ཟེར་དག་གིས་སེམས་ཅན་གྱི་ དོན་མཛད་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
由是金刚持自性故唯住。佛眼即开般若眼。虽以身等作业，由心坚住真如故无动摇，故心等持。故离语言表述。为令如是天人悦意圆满坚固故具受用，亦由受用无上法甘露故。
以大悲勤于度众生故为世间怙主。如是成为般若者，以空性大悲无别金刚持身自净及意乐相续不断串习。
中等般若者令金刚持自性反复空，具解执实结及解无执，即所谓教授等。总持即以空性持彼身为总持。令一切众生成光明后随彼自持即为空，为随入。
说由入空性如何作他利，即所谓"彼彼色"等，即具毗卢遮那等色彼彼色相应光明即彼彼色光明。亦以彼及意自性加持自性。此位为洗除前生垢故。
说唯于入光明极勤故有时转。若尔，利众生等有起则生，彼复何耶？说"如何"等。从堪能即从本性遍净。
若问幻网如何？说"种"即毗卢遮那等五佛种姓，金刚萨埵所依亦如是。大手印即令自具金刚持身，当修以戏论诸如来及光明作众生利。

།དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་བདག་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པའི་ཚུལ་དུ་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྒོམ་པ་ལ་ཁྱད་པར་དུ་སྦྱར་བའི་ཕྱིར་བཤད་དེ། ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་གཞི་ལ་གནས། །ཞེས་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྒོམས་ པས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་པར་སྤངས་པའི་རང་བཞིན་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ལྟར་བླ་མས་གསུངས་པ་ལ་དེས་པར་བྱས་པའི་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་རང་རིག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སློབ་མ་ལ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཞེས་པ་ནས་ སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་བརྗོད་ཅིང་གཉིས་སུ་མེད་པར་དམིགས་ལ་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་རོ།།རིམ་པ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱ་སེང་གེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་དྲུང་དུ་ཞུགས་ཏེ། མཚོན་བྱེད་ཀྱི་བར་དུ་འོད་གསལ་མངོན་དུ་མཛད་ལ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ གྱིས་བཞེངས་སོ་ཞེས་སྤྱོད་པ་བསྡུས་པ་ལས་གསུངས་ཏེ།དེ་ནི་འདིར་རིག་པར་བྱའོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདི་ཉིད་དེས་བཤད་དོ། །དེ་ལ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ནི་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་སོ། །འོད་གསལ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དང་། དེ་བཤད་པའི་ བཅོམ་ལྡན་འདས་དབང་བསྐུར་བཞི་པོ་རང་བཞིན་དུ་བསྟན་ཏེ།གང་འདིར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་པའོ། །འདིས་ནི་དབང་བསྐུར་གཉིས་བསྟན་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་ལ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནི་འོད་གསལ་ཡིན་ལ། དེ་དང་མཉམ་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་དེ་དེས་རང་ སེམས་མ་སྐྱེས་པ་རྡོ་རྗེ་གསུམ་མི་ཕྱེད་པའི་ལུས་སོ།།སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རྡོ་རྗེ་གསུམ་མི་ཕྱེད་པའི་སྐུའོ། །རང་སེམས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་མྱོང་བ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་རང་བཞིན་མེད་པ་དེ་བས་ན་ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་པ་གཉིས་སུ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ ཉིད་གོམས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་མཐར་ཐུག་པ་ལས་བྱུང་བ་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་མཆོག་དང་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱིས་འབར་བའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ནི་དབང་བཞི་སྟེ།བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ལུས་སེམས་ཁྱད་པར་དུ་འཁྲུང་པར་བྱེད་དེ། ཀུན་དུ་རྟོག་པའི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་མེད་དོ།།བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་ལེའུ་ལས་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེར་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་བསྒོམ་པ་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
为特别加持如是成就自性与一味理无自性修故说："住一切空基。"由修一切空性无自性故，断尽具习气诸障自性，暂时垢遍净。
如是上师所说，为令了知明等为自证故，于弟子说从"离一切事"至"空性体性"，缘无二而灌顶般若智慧。
如集论说，以此二次第世尊释迦狮子入菩提树下，乃至标相现前光明，以如幻三摩地起，此当知。由此即彼所说。
此中以此即喜等次第。光明即俱生喜，如幻即双运，彼所说世尊示四灌顶自性，即此所说"一切事"等所示。
此示二灌顶，如是其中一切事即光明，与彼等即无二，由彼自心无生三金刚不可分身。空性体性即三金刚不可分身。
自心大乐经验世俗与胜义无自性，故了知世俗胜义无二即般若智慧。由彼串习差别究竟所生无障最胜相好庄严受用圆满身等自性即四灌顶，令大乐身心特别生起，由断一切分别垢故无违。
加持品中所说般若智慧灌顶者，由彼以大乐理修为主故。

 །འདིར་ནི་དེ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཆ་བསྒོམ་པ་གཙོ་བོ་བསྟན་ཏོ། །རབ་ཏུ་གྱུར་པ་ལས་སུ་གཉི་གའི་བདག་ཉིད་ བསྒོམ་པ་ཉིད་དབང་བཞི་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་རྒྱུའོ།།དེ་བས་ན་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་རབ་ཏུ་གྱུར་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནས་གསུངས་པ། སློབ་དཔོན་ལས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་དང་བྲལ་བས་དྲི་མ་མེད་ཅིང་བདེན་པའི་དོན་ངེས་པར་བསྟན་པའི་བློ་གང་གི་ཡིན་པའོ། ། བརྟན་པ་དང་གཡོ་བའི་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ། གང་གི་ཡིན་པ་དེ་མཉམ་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དང་བ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་སྙིགས་མ་ཟད་པའོ། །དགའ་བ་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཟད་པའོ། །ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ནི་དོན་དམ པ་ཡིན་པས་རགས་པ་རིག་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའོ།།མཆོག་ཞི་བའི་རང་བཞིན་ནི་རང་བཞིན་ལ་ཕན་པའོ། །འདིས་སམ་འདི་ལ་སྒྲིབ་པ་རྣམས་སྤངས་པའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །ཁམས་ནི་རང་བཞིན་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐུའོ། །གཉིས་མེད་ནི་དངོས་ པོ་དང་དངོས་མེད་ལ་སོགས་པ་སྤྲོས་པའི་བག་ཆགས་དང་བྲལ་བས་སོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྟོག་བྲལ་ལོ། །རྟག་ཏུ་བདེ་བའི་རང་བཞིན་མི་མཛད་པ་མེད་ཅིང་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་བར་མ་ཆད་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་རོ་གཅིག་པའོ། །བསོད་ནམས་བསོད་ནམས་མིན་ལས་ནི། །བདེ་ འགྲོ་དང་ངན་འགྲོར་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ལས་སོ།།དེ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རང་བཞིན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཅན་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡིད་རང་བཞིན་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དོན་དམ་པ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལས་ཐ་མི་དད་པར་བསྒོམ་པ་ན་དེའི་རང་བཞིན་ཁྱད་པར་གྱིས་མཐར་ཐུག་པ་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་ལོངས་སྤྱོད་ པའི་སྐད་ཅིག་ཐ་མ་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་སྒྲུབ་པ་མེད་པའི་འོད་གསལ་བ་ལས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་རྟེན་ལྡོག་པས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ།།འོད་གསལ་བ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལས་སྐྱེའོ་ཞེས་གང་རྣམ་པར་གཞག་པ་དེ་ནི་བསྒོམས་པ་ ལ་འབད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མཆོག་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་དང་། གསང་བ་ནི་དེ་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་། བདེ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་སྟེ། མཆོག་ཏུ་གསང་ཞིང་བདེ་བའོ།

我来为您翻译这段藏文：
此中主示修彼无自性分。由最胜中修二自性即为圆满第四灌顶因。
故就般若智慧最胜灌顶而说"从阿阇黎"等。离颠倒故无垢且示决定真实义之智者。
动静诸事自性即无自性，彼者具无等三摩地之义。净即贪等垢尽。喜即所知障尽。极细即为胜义故非粗分别境界。
最寂自性即自性利益。由此或于此断诸障故为涅槃。界即自性，即诸如来身。无二即离实非实等戏论习气故。
故离分别。恒时乐自性无不作且殊胜无间俱生大乐一味。
从福非福即善趣恶趣轮回因。如是修世俗自性大悲自性大乐意自性受用圆满身与胜义无自性无别时，彼自性差别究竟法云受用最后刹那无间道无修光明中，由具习气依转故，即刻极明金刚萨埵生起。
为令勤修所立从光明无自性生故，故说"最胜"等。最胜即出世无障，秘密即彼无自性，乐即俱生喜，最极秘密乐。

 །དེ་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་ནི་མངོན་པར་འབྱུང་བའི་རིམ་པ་སྟེ་དེའི་དགོངས་འགྲེལ་ལོ།།ཇི་ལྟར་སེམས་ལ་ངེས་པར་སྦྱར་བ་ནི་བཤད་ལ། རང་སེམས་ངེས་པར་སྦྱར་ཡང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་སྟེ། ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ་ལྷའི་ སྐུར་གཟུང་བའོ།།དེ་ཉིད་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་སྐུ་ནི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའོ། །ཇི་ལྟར་འཕགས་པ་ལྷའི་ཞབས་ཀྱིས། གང་གི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་བཤད། །རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་ནོ། །དེ་ནི་སྒྱུ་ མར་ཡང་དག་བཤད།།བདག་བྱིན་བརླབས་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་རིམ་པ་བཤད་པ། རྡོ་རྗེ་ཅན་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་མཐར་ཐུག་པས་ཆེན་པོའོ། །སྟོང་པ་དང་སྙིང་རྗེ་རོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པས་རྡོ་རྗེ་མི་ཕྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་འདི་ལ་ཡོད་པས་རྡོ་རྗེ་སེམས་ དཔའོ།།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དང་པོར་སྐྱེད་པ་པོ་གང་གི་ཡིན་པ་དེ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་སོ། །དེ་དག་གཙོ་བོ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་འོ། །རྒྱུད་རྣམ་པ་བཞི་ནི་བྱ་བ་དང་། སྤྱོད་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་དང་། རྣལ་འབྱོར་བླ་ན་མེད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་དབྱེ་བས་སོ། །དེ་དག་གི་ནང་ན་འགའ་ཞིག་ ཤེས་པའོ།།མན་ངག་ནི་རང་ཉིད་སྟོང་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ཐ་མི་དད་པའི་ལོངས་སྐུའི་ཚུལ་དུ་བསྐྱེད་པ་ནི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའོ་ཞེས་ཐུན་མོང་དུ་བསྟན་པར་བྱའོ། །གསང་བའི་དབང་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཡིན་པས་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡང་ཐོབ་པས་སོ། །དེ་ལེན་པ་ཡང་བདག་ བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།ལུས་ནི་ལོངས་སྐུའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་བརྟེན་པར་ནི་དོན་དམ་པར་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་མེད་ནི་སྒྲོ་འདོགས་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའོ། །སྣ་ཚོགས་མིན་པ་ནི་སྤྲོས་པ་ དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ།།འཇིགས་མེད་ནི་རིག་པ་ཡིན་ལ་གྲོལ་ཞིང་གཡོ་བ་མེད་པ་སྟེ། བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པར་ཁྱད་པར་གྱིས་བཤད་པའི་ཞེས་པ་དང་སྦྱར་རོ། །ཀུན་རྫོབ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་རང་ཡིན་ཏེ། དེའི་བདེན་པ་ནི་སྒྱུ་མ་ཉིད་བར་དོའི་སྲིད་པ་འདྲ་བ་ཉིད། ལོངས་སྐུ་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་བླ་མ་དམ་པའི་གསུང་ལས་རྟོགས་པ་ཉིད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
彼即无二一切相了知次第即现起次第，为彼意趣释。如何于心决定加持已说，自心决定加持亦如实遍知，即以知为量具一切相持为天身。
彼即诸正等觉如幻等自性意自性身即加持。如圣天足云："所说世俗谛，具正等觉身，彼说为如幻，即名为加持。"
彼次第说，金刚持等，由差别究竟故为大。由空性大悲成一味故，此有不可分金刚智故为金刚萨埵。
诸能初生金刚萨埵者即诸坛城。彼等主尊即金刚萨埵。四种续即事续、行续、瑜伽续、无上瑜伽续差别。于彼等中知某些。
教授即共示自空性大悲无别受用身理生起为加持。密灌顶为近标故，亦由得般若智慧故。彼受亦为了知加持俱生大乐自性故。
身即受用身。不依一切法即胜义无能依所依故。无缘即断一切增益。非种种即离戏论故。无畏即为明且解脱无动，配"加持差别说"。
世俗即蕴等自性自身，彼谛即如幻性如中有，即受用身及俱生乐自性，从胜上师语了知。

 །འདིའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་པ་སྟེ། འོད་གསལ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་འདི་གཉིས་ཁོ་ན་དོན་དམ་པར་བདག་གཅིག་ཏུ་བཞག་པས་ན་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། ། འདི་དག་ཐ་དད་པར་བརྟགས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་པ་སྟེ། སྒྲུབ་པ་པོའི་མོས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པ་པོ་ལ་ལ་ནི། དང་པོ་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་བསྒོམ་པར་ནུས་ལ། དེའི་རྗེས་སུ་དོན་དམ་པ་དེ་ནས་ཟུང་དུ་འཇུག་པར་ནུས་ལས་བསྒོམས་པས་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཉིད་རབ་ཏུ་དགའ བའི་ས་ལ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རགས་པ་གང་ནས་གང་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་པས་རྒྱུར་རྣམ་པར་བཞག་སྟེ། འོད་གསལ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་ཕྲ་བའི་རྒྱུ་མཐོང་ལམ་དུ་རྟོགས་པས་འབྲས་བུའོ། །དེ་ཉིད་ཕྱི་མ་དང་ཕྱི་མས་བསྒོམས་པས་དྲི་མ་མེད་པའི་ ས་ལ་སོགས་པ་དགུའི་རང་བཞིན་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཞེས་བཤད་དེ།བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདིས་བདེན་པ་གཉིས་བདག་གཅིག་པ་ཡིན་ཡང་འོད་གསལ་ཁོ་ན་འབད་པས་བསྒོམས་ན་རྣམ་པར་བྱང་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་ཏེ། བདག་བྱིན་གྱིས་ བརླབ་པའི་རྒྱུར་རྣམ་པར་གཞག་གོ།།ལ་ལ་ནི་སེམས་ཀུན་རྫོབ་སྐྱེད་པ་པོར་བཤད་དེ། ཇི་ལྟར་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། །འདི་ནི་ཐམས་ཅད་སེམས་ཙམ་སྟེ། །སྒྱུ་མ་མཁན་ལས་བྱུང་བ་ཡིན། །དེ་ལས་དགེ་དང་མི་དགེའི་ལས། །དེ་ལས་སྐྱེ་དང་དགེ་མི་དགེ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ སེམས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི།སེམས་ཀྱི་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ལ་ལར་གཉི་ག་རྒྱུར་བཞག་སྟེ། ཇི་ལྟར་འཕགས་པས། སྟོང་པའི་ཆོས་རྣམས་ཁོ་ན་ལས། སྟོང་པའི་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་གནས་སྐྲབས་སུ་ ཡང་ངོ་།།འོད་གསལ་ལ་ལ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་ཀྱང་གློ་བུར་བའི་དྲི་མས་གོས་པ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་དང་སྐྱེ་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་སྟེ། དཔེར་ན། འོད་གསལ་ལས་ནི་སྟོང་ཉིད་ཆེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནས། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་འབྱུང་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའི་ བར་བཞིན་ནོ།།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་དོན་དམ་པ་མེད་པས་ཀུན་རྫོབ་པ་དག་ཁོ་ན་གདུལ་བྱའི་བསམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་རིགས་པས་གཞག་པར་རིག་པར་བྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
此无自性即世俗，光明世俗与胜义谛此二唯胜义立为一体故为双运。此等分别为异即世俗，由修行者信解差别故。
由某些修行者，初能修世俗，其后胜义，尔后能双运修习，由光明真如属欢喜地故。
世俗谛加持粗分从何处何处了知故立为因，光明即极细因于见道了知故为果。彼由后后修习故说为无垢地等九地自性加持因，即所说"加持"等。
此虽二谛一体，然唯精勤修光明即成清净因，立为加持因。
有说心为世俗生因，如圣龙树云："此一切唯心，从幻师所生，从彼善不善业，从彼生善不善。"
又如"心为何者，即心结生"等。
有处立二者为因，如圣者云："唯从空法中，空法得生起。"于杂染位亦尔。
有光明虽自性非烦恼，然为暂时垢染故为烦恼业生杂染因，如"从光明大空"乃至"诸有情生起"。
一切种因果关系胜义无故，当知唯世俗随所化意乐差别理而立。

 །བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་མ་ཤེས་པ་རྣམས་བཅིངས་པར་ འགྱུར་ལ།ཤེས་པ་རྣམས་ནི་གྲོལ་བ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་སྐྱེ་བ་དང་། གནས་པ་དང་འཇིག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་འཁོར་བ་ནི་དོན་དམ་པ་མི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་ཀུན་རྫོབ་པའི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལས་ ངེས་པར་བྱེད་དོ།།འདི་ལྟར་ཁྱེད་རྣམས་སེམས་ནི་ལུས་ལྟ་བུ་དང་། ལུས་ནི་སེམས་ལྟ་བུ་དང་། སེམས་ངག་ཏུ་བརྗོད་པ་ལྟ་བུར་སྐྱེད་ཅིག་ཅེས་གསུངས་སོ། །སྒྲོན་གསལ་ནས་འདི་ནི་བཤད་པ་ནི་འོད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ལུས་བསྐྱེད་དེ། ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། སེམས་གསུམ་ཕྲ་བའི་ཁམས་ དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་སྐུའི་རྣམ་པས་གང་སྐུར་བསྐྱེད་པ་དེ་ནི་སེམས་ཁོ་ནའོ།།ལུས་སེམས་ལྟ་བུ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་སེམས་ལས་གཞན་གང་ཡང་མེད་དོ། །ངག་ཏུ་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་རང་བཞིན་གྱིས་སེམས་ཁོ་ན་སྐྱེད་ཅིག་།དེ་ལྟར་ལུས་ངག་ཡིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་ བཞིན་འདོ་གསལ་དང་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོར་བདག་ཉིད་སྐྱེ་བར་བྱའོ་ཞེས་སོ།།འོ་ན་ཇི་ལྟར་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་ངེས་ཤེ་ན། གསུངས་པ། རླུང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པས་རླུང་བསྟན་པར་གྱུར་ན་སེམས་ ཀྱི་རང་བཞིན་ངེས་པ་ཡིན་གྱིས་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།སེམས་ནི་བར་དོའི་རང་བཞིན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ལས་སོ། །འདི་ལྟར་སྐལ་བ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱི་མཐའ་མའི་སྐད་ཅིག་ཀུན་རྫོབ་པ་དོན་དམ་པར་འོད་གསལ་དང་རོ་གཅིག་པ་འགགས་པ་ན་སྐལ་པ་དང་མི་མཉམ་པར་པར་མ་དེའི་སེམས་ དང་དེ་དང་དེར་སྒྲོ་བཏགས་པ་བཟློག་པས་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ།སྒྲོ་བཏགས་པ་ཐམས་ཅད་བཟློག་པས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཞི་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་དེའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་བྱེ་བྲག་སྐྱེ་བས་སྣང་བ་ལ་སོགས་པར་རྣམ་པར་གཞག་གོ། །དེ་ལ་ཐ་མའི་སྐད་ཅིག་གི་ རང་བཞིན་འོད་གསལ་ལས་རྣམ་ཤེས་དང་པོ་སྐད་ཅིག་གིས་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་སྣང་བ་ཐོབ་སྟེ།སེམས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་མ་རྟོགས་པ་འདི་ནི་ཞེས་མངོན་པར་ཞེན་ཅིང་སྣང་བ་ཐོབ་པའོ། །བདེན་པའི་དོན་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གེགས་བྱེད་པས་མ་རིག་པའི་མུན་པ་དང་བཅས་པའི་ ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
不知此加持三摩地者成缚，知者则解脱。由彼等于因位亦生住灭等及轮回非胜义，由加持为世俗心相而说故决定。
如是说："汝等当生心如身，身如心，心如语言。"
灯明中说此即生光自性身。云何？三心与细界俱受用身相所生身即唯心。身如心者由离心无他故。语言所说彼自性唯心当生。如是身语意空性自性光明成一后，当生为大金刚持自身。
若问：云何诸凡夫未定自心自性？答：由风等金刚念诵次第若能调伏风则定心自性，余则不然。心即中有自性无颠倒故。
如是等同福德心相续最后刹那世俗胜义光明一味灭时，不等福德彼心及彼彼增益遮止故生起。由遮止一切增益故自性空寂自性。虽如是，由彼位差别自性生差别故立为明等。
其中最后刹那自性光明中，由初刹那识圆满故得圆满明。心真如差别未了知此，即执著现明得。由障见真实义等故，具无明暗杂染自性。

།དེ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། མ་རིག་པ་དང་། སྲིད་པ་དང་། ཉེར་ལེན་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའོ། །བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་བདག་ཉིད་འདུ་བྱེད་རྣམས་དང་། དེའི་རྗེས་ལ་བག་ཆགས་ཀྱི་བདག་ ཉིད་སྲིད་པ་ནི་ལས་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའོ།།ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་རྣམ་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་བདུན་ནི་སྐྱེ་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའོ། །དེ་ནས་བར་དོའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སེམས་དེ་ཉིད་ཉི་མའི་སྣང་བ་དང་འདྲ་སྟེ། སྟོན་ཀའི་ཉི་མའི་སྣང་བ་བཞིན་དུ་དྲི་མ་མེད་པས་མིག་གི་དབང་ པོ་ལ་སོགས་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཞན་དུ་ཡང་ཕྲ་བ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་ཆེར་སྣང་ཞིང་གསལ་བས་སྣང་བ་མཆེད་པ་དང་། བདག་དང་གཞན་དུ་བཏགས་པས་རྟོག་པ་དང་ཕ་དང་མ་དང་ཅི་རིགས་པར་ འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་གི་སྦྱོར་བས་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དང་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་མངོན་པར་ཕྱོགས་པས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཐབས་ཏེ་ལས་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་བར་དོའི་རྣམ་པའི་སེམས་དེ་ཉིད་ལས་ལས་ཀྱི་དབའ་རླབས་ཀྱིས་མའི་མངལ་དུ་ཁྲག་དང་ཁུ་བ་འདྲེས་པ་ལས་ཉིང མཚམས་སྦྱོར་བའི་རྣམ་ཤེས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ།ལས་ལ་རག་ལས་པས་དབང་དང་ཉེ་བར་བསགས་པའི་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསགས་པ་ཡིན་པས་སེམས་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཡིན་པས་ཆགས་པ་དང་རིག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པས་ཤེས་རབ་དང་ཟླ་བའི་རྣམ་པ་དང་འདྲ་སྟེ། དཔེར་ན་སྟོན་ཀའི་ཟླ་བའི་འོད་ཟེར་བཞིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་རྙོག་པ་མེད་པས་དྭངས་པའི་ཕྱིར་དང་། སྤྲོ་བ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཁྲག་དང་ཁུ་བའི་རང་བཞིན་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཡིད་ཀྱི་དམིགས་པ་དང་མཚུངས་པས་སྣང་བའོ།

我来为您翻译这段藏文：
其中贪欲、嗔恚、无明、有、取为烦恼杂染。福非福自性诸行及其后习气自性有为业杂染。
结生识等七支为生杂染。
尔后中有相心即如日光，如秋日光无垢故，以眼根等于他世界亦如见细等一切事故。
故由极大明显故为明增，由执自他故为分别，由父母等贪嗔相应故为心所，由趋向善不善业故为生因故为方便，由业杂染中有相心彼即由业波浪于母胎血精和合中生结生识。
由依业故为根及积集业习气所积故为心，由具贪故为贪，由明自性故为智慧，如月相，如秋月光明。
由无苦及舍垢故清净故，及由生欢喜故，血精自性等诸事与意所缘相等故为明。

 །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རླུང་གི་བཞོན པ་དང་།ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་སྐད་ཅིག་ཏུ་དེ་ལྟར་ནུས་པ་དང་ལྡན་པར་བསྐྱེད་དེ། གང་གི་གཉིས་ལ་གཟུགས་དང་མིང་གི་སྐད་ཅིག་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་རླུང་དང་མེ་དང་ཆུ་དང་ས་དང་སྣང་བ་དང་སྣང་བ་མཆེད་པ་དང་སྣང་བ་ཐོབ་པ་རྣམས་ ཚོགས་པ་གཅིག་ལ་རག་ལས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕན་ཚུན་བསྐྱེད་དེ།འདི་ལྟར་ངོ་བོ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་སྟེ། འོད་གསལ་ནས་ནི་སྟོང་པ་སྟེ། །སྟོང་པ་ལས་ཀྱང་ཐབས་བསྐྱེད་འགྱུར། །དེ་ལས་ཤེས་རབ་འབྱུང་བ་སྟེ། །དེ་ལས་རླུང་གཉིས་སྐྱེ་བ་ཡིན། །རླུང་ལས་མེ་ནི་ཡང་དག་འབྱུང་། །ཆུ་ཡང་ མེ་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན།།ས་ནི་ཆུ་ལས་སྐྱེ་བ་སྟེ། །འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་འབྱུང་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་འདིས་བསྟན་ཏོ། །དེའི་རྗེས་སུ་ཐ་མའི་སྐབས་ཉེ་བར་གྱུར་ནས་ལུས་ཀྱི་སའི་ཁམས་བྲི་སྟེ། དེ་ནས་ཆུ་ཁམས་དང་། དེ་ནས་མེ་དང་། དེ་ནས་རླུང་དང་། དེའི་རྗེས་སུ་རང་བཞིན་དང་བཅས་པའི་སྣང་བ་ དང་།དེ་ནས་སྣང་བ་མཆེད་པ་དང་། དེ་ནས་སྣང་བ་ཐོབ་པ་འགགས་ཏེ། དེའི་སྐད་ཅིག་ཐ་མ་ནི་སྐལ་བ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གཞན་སྐྱེ་མི་ནུས་ཤིང་འགགས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འཆི་བ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །འདིའི་དོན་དམ་པ་ནི་འོད་གསལ་གྱི་རང་བཞིན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །རིམ་པ་འདི་ཡང་། ས་ཡི་ཁམས་ནི་ཆུ་ལ་ཐིམ། ཆུ་ཁམས་མེ་ལ་ཐིམ་པ་ཡིན། །མེ་ཡང་ཕྲ་བའི་ཁམས་ལ་སྟེ། །རླུང་ནི་སེམས་ལ་རྣམ་པར་ཐིམ། །སེམས་ནི་སེམས་བྱུང་ཁོ་ན་ལ། །སེམས་བྱུང་མ་རིག་པ་ལ་སྟེ། །དེ་ལས་འོད་གསལ་ཉིད་དུ་འགྲོ། །འདི་ནི་སྲིད་གསུམ་འགོག་པ་ཡིན། ། ཞེས་བྱ་བས་བསྟན་ཏོ། །དེའི་རྗེས་སུ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་སྐལ་བ་དང་མི་མཉམ་པར་དེའི་སེམས་བྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་འདི་ནི་ཐོག་མཐའ་དང་། །བར་མ་མེད་པའི་འཁོར་བ་ཡི། །འཁོར་ལོ་མགལ་མེ་འཁོར་བ་བཞིན། །ཕན་ཚུན་བརྒྱུད་དེ་འཁོར་བ་ཡིན། །དེ་ནི་བདག་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་མི་ཤེས པའི་ཕྱིར་རོ།།ཤེས་པ་ན་ནི་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མེ་ལོང་ལ་སོགས་པ་ནི་མདོར་བསྟན་པའོ། །ཁྱབ་པ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སོ། །མེ་ལོང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བའི་གནས་སྐབས་སུའོ། །དྲི་བའི་ སེམས་ནི་མཚན་དཔེ་འབར་བ་ཆོག་མི་ཤེས་པའི་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཏེ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་གནས་སྐབས་སུའོ།

我来为您翻译这段藏文：
识以风为乘，由业烦恼缘于结生刹那如是生具功能，于彼二名色刹那等位，风火水地及明、明增、明得诸聚一依止方式互相生起。
如是自性即生起次第，如说："从光明空性，从空性生方便，从彼生智慧，从彼生二风。从风正生火，水亦从火生，地从水而生，如是有情生。"
其后至最后位，身地界减，次水界，次火，次风，其后有自性明，次明增，次明得灭。其最后刹那等同福德心刹那不能生他灭者，世俗谓死。此胜义唯光明自性。
此次第亦如说："地界融于水，水界融于火，火融细界中，风融入于心，心唯于心所，心所于无明，从彼入光明，此即三有灭。"
其后如是不等福德彼心所。如是："此即无始终，及无中轮回，轮如火轮转，互相续轮回。"彼由不知加持自性故。
若知则如"彼即"等。镜等为略说。遍满即以种种化身。"镜"等为广说。圆满受用即清净位。垢心即相好炽盛无厌足身相，即杂染位。

།སྟོང་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ཐ་མི་དད་པའི་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་འདི་ལ་ཡོད་པས་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའོ། །མཆོད་པ་ནི་རྙེད་པ་བཞིན་དུ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་སྒྲུབ་པའོ། །བདག་ ཉིད་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ།།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་སྟེ་དེ་སྟོན་པའོ། །སྒྱུ་མ་ནི་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་དང་རྟ་དང་གླང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་ཅན་ནོ། །དམིགས་པ་ནི་འགྲོ་བ་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དོན་དམ་དུ་མེད་ ལ་འོན་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུའོ།།སྒྱུ་མ་དེ་ནི་འཁྲུལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་དམ་པར་བཏགས་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཟུགས་དང་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་གང་ངོ་བོར་ནི་དོན་དམ་པར་རོ། །མཉམ་པར་མ་བཞག་སྦྱོར་བ་ནི་ཨ་ས་མ་བ་ས་ཧི་ཏ་ཡོ་ག་ཏེ། དེ་ལ་ཨ་ ས་མ་ནི་མཉམ་པ་མེད་པ་ཉིད་དེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ།།བ་ས་ཧི་ཏ་ཡོ་ག་ཞེས་པ་གཉིས་རོ་གཅིག་པ་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་ནོ། །ཀུན་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡུལ་ཀུན་དུ་དང་། ཐག་ཉེ་རིང་ཀུན་ནས་དང་། བརྟན་པ་དང་གཡོ་བ་ཐམས་ཅད་དང་། རྣམ་པ་ཀུན་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའོ། །རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་ བཞག་པ་དང་མ་བཞག་པའི་གནས་སྐབས་སུའོ།།སྣ་ཚོགས་ཡེ་ཤེས་ནི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་སྟེ། དེ་ལ་གོམས་པས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་མཚན་མོ་ནི་མངོན་པར་འདོད་པར་བྱས་པའོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཐམས་ཅད་ནི་ལྷ་དང་མི་ལ་སོགས་པའི་བུད་མེད་དོ། །ཡང་ཉོན་མོངས་པ་ལ་ སོགས་པ་སྟེ།འདི་འདྲ་ནི་སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་བདག་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །ཉེ་བར་དམིགས་པ་ནི་བདེན་པར་སྒྲོ་བཏགས་པའོ། །སྒྱུ་མ་ནི་བདག་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །རྣམ་པར་མཁས་ན་ནི་སྤང་བྱ་དང་བླང་བྱའི་དབྱེ་བ་ཤེས་པའོ། །བདག་བྱིན་གྱིས་ བརླབ་པའི་དགོངས་འགྲེལ་རྫོགས་སོ།། །།ཇི་སྐད་བཤད་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཁྱད་པར་གཉིས་སུ་མེད་པའི་གཟུགས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། མགོན་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ནི་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་འོད་གསལ་གྱི་བདག་ཉིད་གང་གི་ཡིན་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད པའོ།།གང་གི་ཕྱིར། བྱ་བ་དང་ནི་བྱེད་པ་དག་།ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་སྣང་བ་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པ་རིམ་པས་སྐྱེ་བས་རྟོགས་པ་སྟེ། དེའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
由此空性大悲无别金刚身故为金刚身即金刚持。供养即如所得成就诸欲功德。自身一切佛即毗卢遮那等自性。金刚萨埵即大金刚持，彼为教主。幻即男女马象等相。所缘即见众生等，胜义虽无然世俗有。
彼幻为诸迷者胜义增益。由如是故根等，色及幻等何自性即胜义。不等引瑜伽即阿萨玛瓦萨希多瑜伽，其中阿萨玛即无等性即三摩地。瓦萨希多瑜伽二者即一味幻自性。
一切等即一切处及远近一切，及一切动静，一切相即种种相。常于等引不等引位。种种智即加持，由彼串习金刚萨埵即自夜明所欲。一切印即天人等女。
又烦恼等，如是如阳焰等加持三摩地。近所缘即真实增益。幻即加持三摩地。若善巧即知所断所取差别。
加持密意释竟。
如所说世尊金刚萨埵差别无二相当说，即怙主等。因果即加持光明自性何者即无二。由何故，"作业与作者"等当解说。第二即由明得等次第生故了知，由非彼境故。

 །སྤྱོད་བསྡུས་ལས། །འོད་གསལ་ལས་འོད་གསལ་དང་ཐ་མི་དད་པ་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བས་ཤིན་དུ་རྣམ་ པར་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་སྣང་བ་ཐོབ་པ་དགའ་བྲལ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་སྐྱེའོ།།དེ་ལ་སྣང་བ་མཆེད་པ་ཉི་མ་ཆེན་པོའི་སྣང་བ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མཐའ་ཡས་པ་སྣང་བར་བྱས་པའི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའོ། །དེ་ལས་སྣང་བ་སྟེ་དགའ་བ་ཟླ་བ་སྣང་བ་བཞིན་ དུ་སྣང་བ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ།མཉམ་པ་ཉིད་དང་། སོ་སོར་རྟོག་པ་དང་། བྱ་བ་གྲུབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཅི་རིགས་པར་རང་དང་གཞན་གྱི་འཁོར་པའི་གདུང་བ་ཞི་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དོན་གྱི་རིམ་པར་འབྱུང་བར་གཞག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཐ་དད་དུ་གཞག་པ་བཞིན་དུ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་ པའི་ཕྱིར་ཏེ་གདུལ་བྱའི་བསམ་པ་དང་བསྟུན་པས་རང་དོན་ཡིན་ནོ།།གང་གི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་འོད་གསལ་བ་ལས་འོད་གསལ་ནི་ཅིག་ཅར་ཉིད་དུ་སྐྱེའོ། །འདི་ལྟར་དེ་ཉིད་དུ་རིམ་པས་སྐྱེ་བར་བཤད་པའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་དེ་ལ་སྟོང་པ་བཞི་དང་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་སྣང་བའི་ཕུང་པོ་ལྟར་ འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་བྱེད་པའི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་རང་བཞིན་གཟུགས་སྐུ་སྐྱེས་ཏེ།གང་གཟུགས་དང་མིང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། སྐད་ཅིག་ཡེ་ཤེས་ལས་བྱུང་བའི། །སྤྲོས་པ་དང་ནི་སྡུད་མཛད་པ། །སྤྲོས་པའི་ཡེ་ ཤེས་རླབས་ཕྲ་བས།།རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དུ་མའི་སྐུ། །ཞེས་བྱ་བའི་ངེས་དོན་དུ་བཤད་པའི་མིང་ནི་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་དང་། གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྟེ། །ཕུང་པོ་ལྔ་ཡི་བདག་ཉིད་ཅན། །ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དངོས་པོ་ གཅིག་བསྒྱུར་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་སྲིད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཁོ་ན་ལས་འདས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་འཁོར་བ་མ་ཡིན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
行集中说：从光明生光明无别，离障极清净法界智即明得离喜自性生。
其中明增如大日光明，如显现无边世界之镜智最胜喜。
从彼生明即喜，如月光明故生欢喜故。由平等性、妙观察、成所作等随应息灭自他轮回苦故，安立义次第所有彼即如五智差别安立，由返体差别故，随顺所化意乐故为自利。
由如所说光明中光明即顿时生。如是彼中次第生说后，彼与四空合一如明蕴，显现一切世界最胜喜自性色身生。
即彼色名自性大金刚持，及如说："从刹那智所生，作展开及收摄，细波智慧展，种种诸多身。"此了义所说名即受、想、行、识蕴，及色即色蕴，如说："具五蕴自性。"
一事转变即由唯遍知有故超越故，由智慧自性故非轮回，由大悲自性故非涅槃，即无住涅槃双运。

 །འདི་ ལྟར་དཔལ་སཾ་པུ་ཊ་ལས།ཀུན་རྟོག་མང་པོའི་མུན་པས་བསྒྲིབས་གྱུར་པ། །རླུང་ནི་མྱོང་ཞིང་མི་བརྟན་གློག་ལྟར་གཡོ། །ཆགས་སོགས་དགག་དཀའ་དྲི་མས་གོས་གྱུར་པའི། །སེམས་ནི་རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱིས་འཁོར་བར་གསུངས། །རང་བཞིན་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་དྲི་མས་ མ་གོས་ཤིང་།།གཟུང་བ་དང་ནི་འཛིན་པ་མེད་པའི་སེམས། །དེ་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཆོག་ཏུ་གསུངས་ཞེས་སོ། །དེ་བས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བར་དབྱེ་བ་མེད་དོ། །དོན་དམ་པར་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཤིང་རྣམ་པར་བྱང་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ རོ།།རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གློ་བུར་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། དེ་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བར་རྣམ་པར་གཞག་གོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཅན་ཏེ། དེ་ཉིད་དོན་དམ་པར་རང་ བཞིན་མེད་པ་སྟེ་ཐ་མི་དད་དོ།།གཟུང་འཛིན་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་རང་བཞིན་མེད་པས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཐ་མི་དད་དུ་ཞེས་རང་དོན་ནོ། །གཟུང་བ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པ་སྟེ། མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ནི་དེའི་རྣམ་པར་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་གཉིས་ཐ་མི་དད་དོ་ཞེས་དེས་དོན་ཏོ། །རྟག་པ་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་དང་ ཆད་པ་ནི་མེད་པ་ཉིད་དེ་དོན་དམ་པར་མེད་དོ།།ཀུན་རྫོབ་དང་དེའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡོད་དེ་ཐ་མི་དད་དོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཤེས་རབ་སྟེ། དེ་ཉིད་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པས་སྙིང་རྗེ་སྟེ། རྟོག་པ་མེད་པའི་གནས་སྐབས་སུ་དང་པོའི་སྙིང་རྗེའམ་ཀུན་རྟོག་ལས་བྱུང་བའི་འདུ་བྱེད་པས་ན་རང་གི་ དོན་དུ་རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་སཾ་པུ་ཊ་ལས། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་སྙིང་པོའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རང་བཞིན་མེད་གང་ཤེས་རབ་སྟེ། །ཐབས་ནི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་གཉིས་ཐ་མི་དད་དོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བས་ལྷག་མ་སྟེ། དེ་དང་ བཅས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་།ཕུང་པོ་ལྷག་མ་གང་ལ་མེད་པ་དེ་ནི་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ལ་དབྱེ་བ་མེད་དོ། །རྣམ་པར་དག་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ཁོ་ན་རང་བཞིན་མེད་ཅིང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ནི་བདག་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱི་ལུས་དང་། ཆོས་ཀྱི་ བདག་མེད་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ་གང་གི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ཐ་མི་དད་དེ་བསྡུས་པ་ནི་དབྱེ་བ་མེད་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是吉祥三补咤说："为诸分别暗所障，风受不稳如电动，贪等难遮垢所染，心为金刚持说轮回。自性离分别，不染贪等垢，无所取能取心，说彼涅槃胜。"
是故杂染清净无差别。胜义中如是性非成杂染亦非清净，由自性清净故。暂时烦恼等及离彼等世俗中安立杂染清净。
世俗中有事自性，彼即胜义无自性，无差别。所取能取即真实中无自性故，彼即无差别为自义。所取即知无自性，现证智为彼能取相，彼二无差别为彼义。
常即有性，断即无性，胜义中无。世俗及彼无自性有，无差别。空性智即智慧，彼即作有情利故为悲，无分别位为最初悲或从分别生造作故，为入自利故。
如是三补咤说："作有情利为心要。"又说："无自性即慧，方便有相性。"彼二无差别。
五蕴由离障为余，彼有余涅槃，何者无蕴余即无余，彼无差别。唯清净蕴无自性即涅槃，无二补特伽罗无我即加持身，法无我即无自性，由何故彼二无差别，摄即无差别。

།འོད་གསལ་ནི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་མེད་པས་གཉིད་ལོག་པ་བཞིན་ཏེ། དེ་ལས་ལངས་ན་བདེན་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་གཉིས་མེད་འོད་གསལ་ལས་ཐ་མི་དད་པར་རྟག་ཏུ་གནས་པའི་ ཕྱིར་རོ།།མཉམ་པར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ནི་དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དྲན་པ་ནི་གཞན་དོན་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་སྐབས་སུ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསམ་པར་བྱའོ། །དྲན་མིན་ནི་བསམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། དེ་གཉིས་འདི་ལ་ མེད་དོ།།གང་གི་ཕྱིར་འདི་གཉིས་རྟག་ཏུ་འཆང་ཞིང་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ལྟར་རྣམ་རྟོག་མེད་ཀྱང་གཞན་དོན་མཛད་པའོ། །ཆགས་པ་ནི་དགའ་བའོ། །ཆགས་བྲལ་ནི་མཆོག་དང་དགའ་བྲལ་ལོ། །རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་དེ་དག་དང་བྲལ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པས་མཆོག་ནི་ བླ་ན་མེད་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་སྟེ་དེ་དང་ལྡན་པའོ།།བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ནི་ལྷའི་སྐུ་དང་། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །དག་པ་ནི་སྒྲིབ་པ་མེད་པའོ། །མི་ཕྱེད་ནི་དབྱེ་བའི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བས་སོ། །གཟུགས་ཅན་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་ ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་།སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ་སྐུ་གསུམ་མོ། །གཟུགས་མེད་ནི་རང་བཞིན་མེད་ཅིང་འོད་གསལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། གཟུགས་དང་གཟུགས་ཅན་དེ་གཉིས་ཐ་མི་དད་དོ། །བདེན་པ་གཉིས་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །ཚུལ་ནི་མཐར་ཐུག་ལ་ དབྱེ་བ་འགོག་པ་ཙམ་མོ།།བདག་གཅིག་པའམ་དེ་བཞིན་ནོ། །ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་སྒྲ་དོན་གྱི་མཐར་ཐུག་ཀྱང་དེ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ནི་གཅིག་ཀྱང་མ་ཡིན་པ་བཞིན་དུ་གཉིས་ཀའི་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དང་དེ་ལས་གཞན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ ཡིན་པ་ཉིད་དོ།།དངོས་པོ་ཡོད་ན་དེ་དང་དེ་ལས་གཞན་གྱི་རྟོག་པ་འབྱུང་ལ། དངོས་པོ་རང་བཞིན་མེད་པ་རྣམས་ལ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་སྐུའོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་ནི་ཤེས་རབ་ཏུ་གྱུར་པའོ། །བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་སྤྱོད་བསྡུས་ལས། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་ གཉིས་རང་བཞིན་མེད་པར་འདིར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་བསྒོམ་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ།།སོ་སོར་སྡུད་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་དྲུག་གིས་བསྒོམ་པར་གང་བཤད་པ་དེ་ཉིད་དུ་བསྡུས་ཏེ་ཐ་དད་དུ་མ་བཤད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
光明即无一切戏论如入睡，从彼起时当如实了知。彼二无别光明中常住无差别故。
广说等引等即念等，念即作他利等不等引位亦当思维真实。非念即离一切思维三摩地，此中无彼二。由何故此二常持如如意宝虽无分别作他利。
贪即喜。离贪即最胜及离喜。离彼等次第生即由何故与自性一味故，最胜即无上俱生喜身受用圆满，具彼。
生起次第即天身，圆满次第即如是性。清净即无障。不可分即离分别差别故。有色即大乐及受用圆满及化身即三身。无色即无自性光明法身，彼二色与有色无差别。二谛即世俗胜义自性。
理即究竟遮差别而已。一性或如是。双运声义究竟亦彼，由何故胜义无自性，世俗非一亦非二俱非。非可说为彼及异彼。
有事则生彼及异彼分别，于无自性诸事即无义。大手印即金刚持身。大瑜伽即成为智慧。
应修习者，如行集说："此中修习遍知世俗胜义二无自性。"所说以摄收等六支修习彼即摄而未别说。

 །དེ་ལ་མདོར་བསྡུས་ཀྱི་རིམ་པས་སོ་སོར་སྡུད་དང་བསམ་གཏན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་ རིམ་པས་སྲོག་རྩོལ་གྱི་ཡན་ལག་གོ།།བདག་བྱིན་རླབས་དང་འོད་གསལ་གྱི་རིམ་པ་དག་གིས་ཇི་ལྟར་དང་། ངག་ཏུ་འཛིན་པ་དེ་འཛིན་པའི་ཡན་ལག་བསྟན་ཏོ། །ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡན་ལག་གོ། །གང་གི་ཕྱིར་སོ་སོར་སྡུད་པ་ནི་ལྷ་རྣམས་བསྒོམ་པ་སྟེ། དེ་དག་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་ཚུལ་གྱིས་ངེས་པར་བརྟགས་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའོ། །དེ་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པས་དགའ་བ་དང་བདེ་བའོ། །དེ་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་གཅིག་པ་ལ་སེམས་གཏད་པ་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་སྟེ། བསམ་གཏན་ཡན་ལག ལྔ་པའོ།།གཞོམ་དུ་མེད་པ་ལ་བསྡུས་པའི་རླུང་ནི་སྲོག་རྩོལ་ལོ། །སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་སྐུ་འོད་གསལ་གྱི་བདག་ཉིད་ནི་འཛིན་པའོ། །འོད་གསལ་གྱི་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི་སྐད་ཅིག་གིས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་སྐུར་རྫོགས་པ་སྟེ། རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་དེ་ཉིད་ཟུང་དུ་འཇུག་ པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་བསྒོམ་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ།།སྒྲོན་གསལ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་བསྡུས་ཤིང་སྙིང་པོར་གྱུར་པའི་བཤད་པ་འདི་ཉིད་དོ། །ཁྱད་པར་དུ་ཡན་ལག་དྲུག་ནི་བརྒྱུད་པའི་སྙེ་མ་ལས་གསལ་བའི་ཕྱིར་འདིར་མ་བཤད་དོ། །སྤྱོད་པ་ནི་སྤྲོས་བཅས་དང་། སྤྲོས་མེད་དང་། ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་ མེད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་གང་རུང་སྟེ།གང་གི་ཕྱིར་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྤྱོད་པ་བསྡུས་ལ། དོན་གྱི་དེ་ལྟར་འདོད་པ་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱིའི་ཤེས་རབ་མ་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་སྟེ། མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་བདེ་བ་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་མྱོང་བ་དང་། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་སྐབས་སུ་འཁོར་བར་རྟག་ཏུ་དགའ་བའི་ ཚུལ་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ།།འདིར་དང་པོར་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་སྒོམ་པ་དང་། དེའི་ཁྱད་པར་མཐར་ཐུག་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དང་། དེ་སད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཕྱག་རྒྱ་བསྟན་པ་ཡང་བསྟན་ཏོ། །ཐ་མ་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ནི་དང་པོར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ ལ་སོགས་པར་བྱེད་ལ་སད་པར་བྱེད་པ་ནི་ཕྱིའི་ཕྱག་རྒྱ་ཉིད་ཀྱིས་སོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། འདི་ལ་འདོད་ཀུན་བདེ་བའི་དགའ་སྟོན་ཀུན། །འབད་པ་མེད་བཞིན་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
其中以略次第摄收及禅定，以金刚诵次第为调息支。以加持及光明次第如何及语持即持支。以双运次第为随念及三摩地支。
由何故摄收即修诸天，以世俗胜义理决择而分别观察。次于趣入真实向前故喜乐。次于一空性系心即一心，为五支禅定。
摄于不坏风即调息。幻性金刚持身光明自性即持。光明随念即刹那圆满金刚持身，为随念。修彼金刚持即双运自性为三摩地。
此即随灯论摄要之释。特别六支由传承穗中明故此不说。
行即有戏及无戏及极无戏行随一，由何故依根摄行，义如是欲行者以外智慧母入定，刹那刹那经验最胜喜乐，圆满位中成为轮回常喜理。
此中初修双运，及彼差别究竟果为俱生自性，及为令彼觉醒故亦说示手印。最后极无戏行即初以智慧手印等作，令觉醒即以外手印。
故说："于此一切欲乐喜宴会，无需勤即得成就。"

 །དེ་དང་མཚུངས་པ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་སྟེ། ཐ་དད་དུ་འཛིན་པ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་ བྱེད་དོ།།དེ་ཉིད་བཤད་པ་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་བདག་ཉིད་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་རེ་རེ་ཀུན་རྫོབ་དང་། དོན་དམ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཉིད་ཤེས་ནས་སྤྱོད་པ་ལ་འབད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་སྤྱོད་བསྡུས་ལས། ཀུན་ལས་ཐེ་ ཚོམ་ངེས་སྤངས་ནས།།རྣལ་འབྱོར་བྱིས་པ་བཞིན་དུ་སྤྱོད། །གང་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་འབད་མེད་འགྱུར། །དེ་ཚེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འབྱུང་། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྒྲོན་གསལ་ལས་ཀྱང་། རྡོ་རྗེ་པདྨ་མཉམ་སྦྱོར་བས། །ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་ཤེས། །གོས་དང་མ་གོས་བློ་གྲོས་དེར། །རྟག་ཏུ་ བདེ་བས་སྤྱོད་པ་ཡིན།།བཀག་པ་ཡང་ནི་བྱས་ནས་སུ། །བྱ་དང་བྱ་མིན་རྣམ་སྤངས་ལ། །པདྨ་ཆུ་ཡིས་མ་གོས་བཞིན། །རང་བཞིན་ཤེས་པས་གོས་ནི་འགྱུར། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་འཕེལ། །དམ་ཚིག་བཞི་ཉིད་ལ་གནས་ཤིང་། །སངས་རྒྱས་ཕྲིན་ལས་ བྱེད་པར་འགྱུར།།དབང་ཕྱུག་ཡོན་ཏན་བརྒྱད་དང་ལྡན། །རང་ཉིད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་འགྱུར། །མ་ལུས་འཇིག་རྟེན་ཁམས་ཀུན་དོན། །ཡེ་ཤེས་སྐུ་ཡིས་རྣམ་པར་སྤྱོད། །དེ་ཡི་ཁམས་ནི་ནམ་མཁའ་སྟེ། །གཙོ་བོ་གང་ལ་ཀུན་སྤྱོད་པ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། ། དེ་ཉིད་དུ་ནི་རྩི་བར་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་དོ། །ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་དགོངས་འགྲེལ་རྫོགས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
与彼相等即随顺双运，断除执著差别。彼即如何说等解释。
如是自身声等一一世俗及胜义双运，知已于行无勤亦生一切圆满自成。
如是行集说："断除一切定疑已，瑜伽如童行，何时瑜伽成无勤，尔时生圆满。"
灯论亦说："金刚莲花等合故，知三智慧差别，染不染慧彼，常以乐而行。作所禁止已，断除应作不应作，如莲不染水，由知自性成染。以如幻三摩地，增长一切事自性，住于四三昧耶，成办佛事业。具足八自在功德，自成一切智，无余世界利，以智慧身行。彼界即虚空，主尊一切行，以如幻三摩地，即彼成计算。"
双运密意释圆满。

། །།གསང་འདུས་བཤད་པ་འཕགས་པའི་གསུང་། །དེ་དང་མཐུན་པ་མཐའ་དྲུག་པ། །གསུམ་གནད་གསལ་བའི་འགྲེལ་པ་འདི། །མཚན་མོ་ཕྱོགས་བཅུའི་ཟླ་འོད་བཞིན། །ཡེ་ཤེས་བདུད་རྩིའི་རྒྱ མཚོ་འཕེལ་འགྱུར་དེ་སྟེང་འཛམ་གླིང་འདིར།།དཔག་བསམ་ཤིང་འཁྲུངས་འགྲོ་རྣམས་སྐྱེ་དང་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་གཞི། །བདག་ཀྱང་ཡུན་རིངས་གཉིས་མེད་གནས་ནི་འགྲོ་ལ་ཉེར་བསྟན་ཅིང་། །དགའ་བཅས་ཚོགས་ལ་སྐུ་ཆེན་རོལ་པས་ཐུབ་པའི་དབང་ཕྱུག་གྱུར། །རིམ་ལྔའི་དགོངས་འགྲེལ་ ་ཟླ་བའི་འོད་ཟེར་ཞེས་བྱ་བ།

我来为您翻译这段藏文：
密集解释圣者语，与彼相顺六边，三要明显释论此，如十方夜月光。
智慧甘露海增长彼上瞻部洲，如意树生众生生及遍熟基。
我亦久住无二处为众示现已，与喜众中大身游戏成能仁自在。
五次第密意释月光明论。

